In the Pocket ! Jij bewees vandaag het tegendeel

Whoop whoop vandaag is feest bij ons thuis.
Een feestje waarvan veel mensen dachten dat we het nooit zouden vieren.
Een dag die voor veel ouders vanzelf aanbrak maar waarvoor hier een kind jarenlang heeft moeten knokken en vooral door bikkelen.

Party-time

Onze zoon heeft vandaag zijn A-Diploma gehaald!
Zijn eerste officiële zwemdiploma is binnen.
Nu denk je misschien; dat doen toch de meeste kindjes? Is dat zo bijzonder?
Dax is niet zoals de meeste kindjes, zijn leren wordt beperkt door epilepsie.
Motorische handelingen (en helemaal twee tegelijk) zijn vaak lastig om te leren. Dus ja, voor ons is het heel bijzonder dat het hem gelukt is.

 

zwemdiploma
whoop whoop In the Pocket!

Wanneer zijn we begonnen met zwemmen?

Vanaf dat Dax baby was ben ik elke week met hem gaan zwemmen.
Samen vonden we het heerlijk.
Hij heeft nooit angst gekend voor water en dat vond ik zo fijn.
Fanatiek begonnen we aan Peuter zwemmen, heerlijk samen zingen en zwemmen in het water.
Leuk met de andere kindjes samen maar vooral hadden we quality time samen.
Ik werkte toen nog veel dagen in de week maar op mijn vrije dag gingen we elke week zwemmen.

Toen Dax drie was kon hij al goed zwemmen zonder bandjes, niet in de perfecte slagen zoals die gewenst zijn maar hij redde zich prima. Onderwater, bovenkomen en zich drijvende houden. Zelf zwemmen naar de kant om daar zelfstandig op te klimmen.
Alle ouders om me heen wisten het zeker: Dax zou heel jong en makkelijk zijn zwemdiploma halen.

Epilepsie en leren zwemmen bleek een slechte combinatie

Zonder dat we het konden verklaren kwam er een ernstige knik in Dax zijn ontwikkeling.
Vaardigheden die hij goed kon leek hij te vergeten. Zo ook met zwemmen.
Ik maakte me niet al te druk over het zwemmen want hij was nog zo jong.
We bleven wel altijd samen genieten van onze zwemmomenten.

Epilepsie kreeg Dax in zijn greep. Hij nam bezit van ons kind zo leek het.
Onrust, slechte nachten, slechte motoriek met behoorlijk heftige ongelukken tot gevolg en heel veel vragen vooral. We stopten even met de zwemlessen bij een bekende zwemschool.
De juffen leken Dax niet te snappen, ze wilde niet naar mijn uitleg luisteren en namen de epilepsie niet serieus. Onze focus was eerst op de gezondheid van Dax en daarna begon mijn zoektocht naar de juiste zwemlessen voor Dax.

Zwemles voor kinderen met een beperking

Voor kindjes met een beperking zijn de mogelijkheden vaak niet zo enorm groot.
De eerder genoemde zwemschool vindt kleine lessen voor kinderen met een beperking niet rendabel dus die zijn ze gestopt.
De zwemschool dichtbij huis bood wel kleine speciale groepjes aan. In een half jaar tijd had hij meerdere juffen en kreeg ik opmerkingen als: hij heeft toch al zwemles gehad?? Nou ik zie het niet terug hoor! PFFF mijn verzoek was hem zwemles te geven vanaf het begin. Een juf sleurde een meisje wild in t water en verhief haar stem regelmatig. Dit werd hem dus niet.

 

Diploma zit er niet in

Een nieuwe meester diende zich aan. Jong en leuk maar niet ervaren genoeg zo bleek.
Dax zat in een groepje voor kinderen MET een beperking. Dan mag je ervan uit gaan dat de zweminstructeur hier mee om kan gaan. Om het kort samen te vatten: hij zei dat de andere kinderen wel allemaal normaal waren !! Ik heb maar diep adem gehaald en deze onhandige opmerking gelaten voor wat het is. Deze Instructeur had uitgesproken dat hij eigenlijk verwachtte dat hij nooit zijn diploma zou kunnen halen. Hij vroeg me dan ook wat verwacht je eigenlijk dan van de toekomst?
Ik benoemde dat we zouden proberen dat Dax zich kon redden in het water, we en vooral Dax zijn best ervoor zou doen. Met positiviteit en vertrouwen met de juiste hulp gingen we ervoor!
Je snapte Dax niet Meester, verdiepte je er niet in en je geloofde er niet in!
Kijk nu eens…..hij heeft het maar mooi geflikt.

De belangrijke rol van de juiste zweminstructeur

De meester verliet de zwemschool en YES eindelijk kreeg Dax een topper van een zwemjuf.
Met drie leuke kinderen kreeg Dax elke week les. De andere kinderen gingen veel sneller dan Dax en ik vroeg voor een extra dag erbij. Die was er eigenlijk niet op het niveau van Dax.
En daar was de reddende Engel meester J, hij wilde Dax wel op zondagmorgen privé les geven.
Beide instructeurs hadden regelmatig overleg met elkaar en samen gingen ze er vol voor.

 

rugcrawl

Meester J: jij maakte het verschil.
Werkte manier A niet, probeerde je B en net zolang dat Dax het snapte en vooral leuk bleef vinden.
Jouw enthousiasme en vertrouwen heeft hem doen groeien en mij ook.
Verdorie zou het dan toch mogelijk zijn?
Jij geloofde er vanaf dag één in. Samen met de lessen van de juf ging het ineens zoveel beter.
Dax kwam weer op het zelfde niveau als de andere kinderen en vandaag mochten ze allemaal gelijk afzwemmen.

 

leren duiken
leren duiken

Dag Bandjes!

Het viel niet altijd mee om opmerkingen te horen over zijn bandjes. Hij viel op omdat van zijn leeftijdsgenootjes de enige was met zwembandjes om. Gelukkig accepteerde zijn vriendjes uit de buurt het en zwommen met hem in het ondiepere bad.
In de zomervakantie heb ik Dax veel zonder bandjes laten zwemmen als ik er naast zwom.
Vandaag nemen we officieel afscheid van de zwembandjes. BEDANKT voor de VEILIGE jaren. Jullie waren geweldig maar jullie kunnen met pensioen. De mazzel!

 

 

TROTS

Lieve Dax, wat zijn papa en mama ontzettend trots op jou!
NOOIT maar dan ook nooit heb je gemopperd.
Elke les weer ging je er tegenaan.
Vaak zag je dat andere kinderen hun diploma haalde, zo ook veel klasgenootjes.
Jij wilde ook je diploma halen maar begreep dat je ervoor moest blijven knokken.
Je best doen is het enige wat ik van je vroeg: en dat heb je gedaan.
Kleine dappere doorzetter dit heb je maar mooi geflikt!

En door…..

Samen met de drie kinderen uit zijn groepje gaan ze nu proberen hun B te halen.
Wat fijn dat ze bij elkaar blijven. De komende tijd zitten we op woensdag nog in het zwembad dus.
Ik verheug me nu al op om samen te zwemmen want dat deden we de laatste tijd minder toen je twee keer in de week zwom.

Heel veel zwemplezier zonder bandjes !
Je moet vanwege je epilepsie altijd met iemand samen zwemmen maar hey: samen is toch veel gezelliger dan alleen.

Groetjes van een hele trotse en gelukkige moeder

 

Kaat

Geen Depakine meer, bleef de epilepsie weg?

Op advies van de neuroloog zijn we een tijdje geleden begonnen met het afbouwen van de Depakine. Ik zag er eerlijk gezegd tegenop.
Sinds Dax de Depakine slikte bleven de grote epileptische aanvallen uit.
Dus ergens was ik bang dat als we zouden stoppen dat deze horror aanvallen terug zouden komen. Dax slikt natuurlijk wel tegenwoordig Ospolot dus ze wilde kijken hoe dit zou uitpakken.

Hij is veranderd


Ik ben blij dat we deze keuze uiteindelijk hebben gemaakt.
We zien een heel ander kind. Minder moe en lijkt lekkerder in zijn vel te zitten.
Op school had hij het vorig jaar zwaar qua leren maar voelde zich er wel thuis en werkte hard.
Ineens maakte hij opvallende vorderingen tijdens zwemles, joepie!!
Hij schoot in de lengte en geestelijk kon hij ook meer aan.
Kortom dit viel me alles mee….en fingers crossed….we hebben nog geen grote aanval meegemaakt.

Hoe blijven we optimistisch?

Elke kleine positieve verandering koesteren we.
Het is nodig om enigszins optimistisch te blijven voor de toekomst.
Je gunt je kind een onbezorgde jeugd en mooie toekomst en niet dat de epilepsie alles bepalend is. Dat sommige dingen waarschijnlijk nooit mogelijk zijn of dat hij er altijd zo hard voor moet blijven vechten is een gegeven inmiddels.
Het zal nooit weg gaan is de voorspelling maar je zoekt naar de meeste leefbare manier voor hem en ons.

Ik wil weer een EEG

Ik heb in het voorjaar gevraagd aan de neuroloog om een 24 uurs EEG.
Hoe staat het ervoor?
Vertalen de kleine positieve veranderingen zich in een beter EEG, een EEG met minder epileptische activiteiten ?
De aanvraag werd ingediend bij SEIN en we moesten paar maanden hierop wachten.

27 juni werd Dax een dag en een nachtje opgenomen bij SEIN voor de EEG.
We maakte er weer een feestje van.
Gamen, met lego spelen, iets teveel snoep eten en samen tekenen.
Ik ben altijd blij dat Dax zo relaxed met dit soort situaties om gaat.
De volgende dag mochten we als eerste weg zodat Dax het kinderfeestje van een vriendje uit de buurt niet zou missen.
Nu maar weer geduld bewaren voor de uitslag.

 

 

 

Het verlossende telefoontje 

Tijdens onze zomervakantie belde de neuroloog van SEIN op.
De uitslag was teleurstellend. Er is nog nauwelijks verbetering te zien tijdens zijn slaap.
95% van de nacht heeft hij epileptische activiteiten in zijn hersenen.
*ZUCHT* ik baalde ervan en vond het even weer zó confronterend.
De neuroloog raadde aan zo snel mogelijk een afspraak te plannen met onze eigen neuroloog.

De neuroloog had kennelijk na het ontvangen van de uitslag het zelfde idee want er lag gelijk een brief op onze deurmat voor een afspraak.
Voorzichtig vertelde ze me dat we geen grote verwachtingen moeten hebben.
Het is er…het blijft er…..hoe kak dat ook is.
De stomme epilepsie zie je niet maar houdt nog altijd flink huis in zijn blonde koppie.
Ik had dat al een tijdje geleden begrepen van een andere arts maar toch…..hou je hoop. Hoop op een kleine verbetering, hoop op een iets makkelijkere jeugd voor je kind. Hoop doet leven, zo was het motto toch?



Ospolot verhogen?

Dax is flink gegroeid (en ook qua gewicht) en reageert goed op de Ospolot.
We hebben besloten om de dosering te verhogen.
De grote aanvallen blijven uit, hij heeft meer energie waardoor hij de dagen beter aan kan. Dit is zeker weer het proberen waard.
Voor alsnog reageert hij er prima op, in het begin weer extra vermoeid maar dat lijkt nu weer voorbij.
We gaan het weer zien….deze koers is het voor de komende tijd.
Over twee jaar laten we weer een nieuwe EEG maken.



Dankbaar dat de grote aanvallen uitblijven, dat ik hoor en zie dat hij meer alert is. Hij zich door blijft ontwikkelen, op zijn eigen tempo, is elke kleine stap er toch weer één.

Groet Kaat


Lees mijn eerdere blogs over Epilepsie:

 

Als hij maar gezond is

een verbazingwekkende uitslag

Het laatste puzzelstukje

Grin2a: gekregen van je pa of je ma?

Kind met epilepsie: doet Ospolot zijn werk?

Weer gesleutel aan de medicijnen: Ospolot opvoeren en Depakine afbouwen

 

 

 

Gatver! School begint weer

Jippie! De scholen beginnen morgen weer in deze regio.
Deze opmerking heb ik van menig ouder voorbij zien komen.
Ouders die al een tijdje aan het aftellen zijn dat de kinderen weer naar school gaan.
Ik snap het, ik leef met jullie mee ouders maar ik deel dit gevoel helemaal niet


De hele vakantie thuis

Dit jaar was ik de volledige zes weken thuis.
Nu denk je misschien: whow wat een bofbips. De reden is echter minder leuk.

Mijn reuma is momenteel zeer fanatiek aanwezig waardoor ik al maanden niet heb gewerkt.
Alles is een uitputtingsslag en de dagelijkse dingen kosten me steeds meer moeite.
Het is confronterend dat ik steeds minder kan en dingen moet opgeven.
Toch heb ik geprobeerd er een positieve twist aan te geven: ik heb zes weken quality time gehad met mijn lieve zoon.




Naar de camping

Gelijk nadat we Dax van school hebben opgehaald zijn we door naar een camping gegaan.
We hebben bewust gekozen voor een kleine camping in Nederland zodat Dax lekker zelf kon scharrelen.
De vakanties zijn de momenten dat hij wel alleen buiten kan spelen, nieuwe stappen kan en durft te maken. In een kleine veilige omgeving zoals een camping komt hij tot bloei en groei.
En ook hier geldt het cliché: als je kinderen het naar hun zin hebben dan geniet je als ouder zijnde ook al gauw. Door de keuze van deze vakantie kon cadeaudochter met haar lieve zoontje ook een week komen.

Herstellen en weer opkrabbelen

Na de vakantie heb ik een gigantische knauw gekregen van mister Reuma. Het weer was ook bagger trouwens. Ik lag voornamelijk gevloerd op de bank na het doen van de noodzakelijke dingen die je moet doen in je huishouden of opvoeding. Maar wat lag ik gezellig….samen met mijn zoon hebben we heel wat films bekeken. Netflix en onze oude dvd’s werd een nieuw leven in geblazen. Met wat popcorn uit de magnetron werd het toch nog een feestje.
Dax houdt van uitstapjes maken maar kan ook een lekker huismusje zijn. Spelletjes spelen, vierkante ogen van de tablet (ik beken….hij zat er soms te lang achter), samen koken en de dagen vlogen voorbij.

laptop in de vakantie

Wat ben je gegroeid!

Mama is de vakantie iets teveel in de breedte gegroeid maar jij lieve zoon: wat ben je gegroeid!
Niet alleen zijn je shirts ineens te klein geworden en heb je een schoenmaat groter na deze vakantie.
Maar je bent op geestelijk vlak zo groot en wijs geworden. Je hebt nieuwe vaardigheden ontwikkelt deze vakantie en ik zie dat je mama steeds minder nodig hebt.
Zo heb je alleen boodschapjes gehaald op de camping, vriendjes gemaakt, oefenen we met zelf drinken inschenken, dvdspeler bedienen.
In de vakantie hebben we af en toe huiswerk gemaakt en dat vond je absoluut geen straf.
Zelfs in de vakantie was je gemotiveerd om het zelf leren lezen onder de knie te krijgen.
Ik ben zo trots op jou jongen!




Het waren zes gezellige weken

We hebben af en toe uitstapjes gedaan maar we hebben vooral genoten van het samen zijn.
We zijn kampioen keuvelen!
Ik zal de tijd samen wel missen de komende weken maar ik verheug me evengoed wel weer dat je naar school gaat. Niet omdat ik graag tijd voor mezelf wil (al vind ik dat ook helemaal niet gek) maar omdat ik me verheug op nieuwe ontwikkelingen. Nieuwe kunstwerkjes, de dag dat je echt een bladzijde met gemak kan lezen.

Nog acht weken……dan heb je weer lekker vakantie


Liefs Kaat ffffffff

Het was Vet Cool Man !

Vet Cool Man 2019

Zaterdag 22 juni was een dag met een gouden randje voor ons.
Voor het eerst mocht Dax deelnemen aan het evenement Vet Cool man.
En dat het VET was dat is één ding wat zeker is.

Wat hield deze dag in?

Stichting Geluk en Vrijheid organiseert jaarlijks het evenement Vet Cool Man.
Hun doel is om op deze dag chronisch- of ongeneeslijk zieke kinderen even hun ziekte te laten vergeten.
Jaarlijks trakteren zij meer dan 150 gezinnen op een waanzinnige gave dag, een dag zonder zorgen. Hoe cool is dat?
200 particuliere Porschesbezitters zorgen ervoor dat de kinderen de rit van hun leven krijgen in hun kostbare bezit

‘s Morgens vroeg moesten we verzamelen bij het Emma Kinderziekenhuis in Amsterdam. Er waren nog vier andere ziekenhuislocaties in Nederland waaruit kinderen vertrokken.
Bij aankomst waren we al gelijk onder de indruk van de lange rij Porsches die er stonden. Gloednieuwe, mooie oldtimers, cabrio’s echt alle types waren aanwezig. Hmmmm, wat doe ik toch fout dat ik alleen een mamafiets bezit?

 

 

De wens van Dax

Dax kreeg bij binnenkomst een t-shirt en toen kwam het spannende moment aan welke chauffeur zou hij gekoppeld worden? Uhhhh nou ik bedoel wat voor type Porsche zou deze chauffeur hebben?
Dax had van te voren uitgesproken dat hij hoopte, op een zwarte, turbo met een spoiler inclusief dak erop. De kleine bofferd was zo blij dat zijn wens was uitgekomen. Al bleek achteraf dat de op het oog lijkende zwarte auto in het zonnetje heel donkergroen bleek te zijn.

 

Vet Cool Man 2019

 

De aardige  chauffeur

Hoe bijzonder dat al deze chauffeurs hun prachtige auto beschikbaar stellen en niet te vergeten hun zaterdag vrijhouden voor al deze kinderen.
Dax had een super leuke chauffeur! Kijk dat je een Porsche bezit, wil niet zeggen dat je ook een goede animator bent, dat je het vermogen hebt een vreemd kind zich gelijk op zn gemak te stellen. En misschien nog wel belangrijker dat je als ouder zijnde jouw kostbaarste bezit meegeeft.

 

 

Porsche Vet Cool Man

 

Dax ging nl met zijn nieuwe vriend met vette auto naar het RDW terrein in Lelystad. Er kwam ook nog een heel leuk meisje achterin de auto zitten. Zo leuk ook hoe Dax en zij met elkaar omgingen.
De ouders en/of verzorgers werden met een touringcar gebracht.
De Porsches zijn er eerder dan de bus maar Dax was in goede en gezellige handen. Bij aankomst werd er door een professionele fotograaf een foto gemaakt van het kind en de auto samen (deze komt nog op de site van Geluk en Vrijheid te staan)

 

In Lelystad was van alles te beleven

Het test centrum van de RDW beschikt over een bijna 3 kilometer lange hoge-snelheids-kombaan met bochten over een enorme verkanting. In het midden van terrein stonden alle 200 Porsches geparkeerd. Indrukwekkend vond ik het.
Op het terrein was van alles te beleven, zo stond er een grote tent met een uitgebreid buffet, kon je gemasseerd worden. Er liepen clowns, was een springkussen en race simulator. Er waren politiewagens etc waar je een ritje mee kon maken. Echt mijn complimenten aan de organisatie, alles was tot in de puntjes geregeld. Het weer was trouwens ook nog een zalig.

 

 

 

Racen maar

Het hoogte punt van de dag was het racen op de kombaan.
In groepen van ongeveer tien auto’s gingen ze de baan op.
Je had die stralende gezichten moeten zien van al die kindjes.
En de jaloerse blikken van de ouders die dit ook wel hadden gewild.
Dax wist waar ik stond en hij zwaaide blij naar me en hij moet vast spierpijn gehad hebben in zijn kaken: hij lachte van oor tot oor.
Op het rechte stuk tikte ze de 200 km per uur aan.
Een jongensdroom kwam uit op deze dag.

 

 

Kombaan RDW

 

Versleten tot op het bot vertrokken we om 15 uur weer naar Amsterdam.
Dax was zo moe maar hij dacht er niet over, zoals hij wel vaker doet, te gaan slapen in de auto. Hij wilde nog één keer genieten van de rit in de Porsche.
In Amsterdam kreeg hij nog een goody bag.

 

Ik ben u dankbaar

Meneer de chauffeur, het spijt me ik ben uw naam vergeten.
Bedankt dat u zo goed heb gezorgd voor Dax deze dag.
Dat u uw tijd en auto beschikbaar hebt gesteld voor dit prachtige doel.
Dax heeft zo genoten ! De humor waar hij zo van houdt zorgde voor gelijk een klik. Vandaag mocht hij een foto laten zien aan zijn klasgenootjes van uw mooie bolide. Dankzij u heeft hij een herinnering voor het leven erbij.
En een goed doel om te sparen! Ha ha want hij wilt ook wel zo een Porsche.

 

Helpende handjes bedankt

Organisatoren en vrijwilligers een groot compliment voor jullie.
Alles was goed geregeld en de mensen waren zo lief voor de kindjes.
Het was voelbaar dat jullie dit met liefde deden.
Dat maakt een dag als deze zeer bijzonder.

Namens Dax bedankt
Het was echt: Vet Cool Man!
Hij hoopt nog een keer mee te mogen en tot die tijd kan hij genieten van alle herinneringen, foto’s en filmpjes.

Liefs Kaat

 

Daar ging ze….het kleine meisje wat ineens een vrouw is geworden

verhuizen

Daar ging ze
18 jaar, moeder van een zoontje van twee jaar.
Niet mijn eigen vlees en bloed maar van m’n man.
Vanaf zaterdag is mijn cadeaudochter op zichzelf gaan wonen.

House + Love = Home

Dag lief kind (want dat ben en blijf je), ik wens jullie heel veel geluk in je eigen huisje. Zelf je regels maken, je eigen troep maken en weer opruimen.
Jouw eigen veilige plek waar jullie nieuwe herinneringen gaan maken.
Ik hoop dat jullie je gauw thuis zullen voelen, al moet er de komende tijd nog veel geklust worden.
Je eigen huisje waar veel liefde voelbaar zal zijn.

 

Het plan wat we maakte

Toen je zwanger raakte en niet meer bij ons bleef wonen, vonden veel mensen dat raar.
Wat zeg ik: veel mensen dachten dat ik je weg heb gestuurd.
Ik maakte de vooroordelen van de boze stiefmoeder waar.
Wij hadden samen met ons gezin en de hulpverlening een plan gemaakt.
Een plan zodat jij een zelfstandige moeder zou leren worden en waardoor de kans op een eigen woning sterk werd vergroot. Een doordacht plan waardoor de verhoudingen in ons gezin bleven bestaan.

Jij behield de rol van dochter en wij zouden er een nieuwe rol bij krijgen als grootouders.
Niet dat wij vervangende ouders zouden worden van litlle X en jouw alles uit handen zouden nemen.
Jij gaf ook aan dat het je niet verstandig leek om bij ons te blijven met een baby. Jij wilde dat de band zo bleef zoals die was. En eigenlijk gaf je hiermee aan dat je beschikte over genoeg zelfkennis. Ik denk eerlijk dat de band met je vader en mij een flinke optater had gekregen als je bij ons was blijven wonen met een baby.

 

Ineens ben je volwassen zo lijkt het

Het was niet altijd makkelijk maar kijk eens naar jezelf! Dat heb je maar mooi geflikt.
Zo snel volwassen ben je geworden (al kon het voor ons soms niet snel genoeg gaan met je puberacties).
Serieus met één doel voor ogen: een eigen huis voor jou en je mooie zoon.
Het geluk en belang van jouw zoon heb je op de eerste plaats gezet.
Een stabiele basis gecreëerd waarin hij rust, regelmaat en vooral liefde ondervond.

 

Be Happy!

Wees gelukkig! Geniet van je eigen fijne omgeving zonder dat je rekening hoef te houden met andere… De buren daar gelaten hé?

Koester de vriendschap met Miss D, zij is een vriendin uit duizenden! Want zij wist de schilderskwast te vinden en heeft jou sowieso de afgelopen drie jaar altijd gesteund.
Ook op goede vriend A die kwam helpen verhuizen mag je zuinig  zijn.
In deze periode heb je echte vrienden leren kennen.

 

Payback Time

Ik verheug me erop om bepaalde momenten te spiegelen maar jou toe.
Zal Ik ergens een beschimmelde boterham verstoppen? Als je dan aan me vraagt of ik het heb gedaan: nee hoor en dan zet ik mijn onschuldige puppy face op ( zou ik die eigenlijk nog wel hebben?) Zo kan ik nog wel wat acties bedenken, van die leuke momenten die een puber in huis weet te creëren.
Bij de gedachte alleen al heb ik zó een lol.
Heerlijk als we bij jou komen eten: ik ga daarna even in de relaxmodus met mijn mobiel en de rest doet de vrouw des huizes dan wel.
Het lijkt me oprecht leuk om te gast te zijn bij jou, want ik weet dat je een goede gastvrouw bent.

Ondanks dat je niet mijn kind bent zie ik wel veel dingen terug die ik op dezelfde manier doe.
Ik ben blij dat bepaalde dingen van de opvoeding die ik heb proberen te geven zijn gelukt.

Onze eerste ontmoeting

Als de dag van gisteren weet ik nog onze eerste ontmoeting in de speeltuin.
Jij slechts negen jaar oud en toen al best hard tegenover veel kinderen en mensen. Je had al veel meegemaakt.
Toch sloten wij elkaar die dag in onze harten.
Je stelde zelf aan je vader voor dat het wel gezellig zou zijn als we elkaar vaker zou zien.
Wist jij veel dat je vader en ik elkaar al wekenlang zagen.

 

Trots

En nu ben je een knappe griet van 18, een moeder van een geweldige peuter.
Daar ging je…..slapen in je eigen huisje.
Wat ben ik trots op je !!
Laat de wereld maar zien dat klaar bent om op je eigen benen te staan.
En mocht je nou hulp nodig hebben? Schroom je niet om dat aan mij of andere mensen te vragen.

 

Hou van jullie beide !

 

Kus Kaat

 

Lees ook mijn eerdere blog twintig handen op één buik

 

Uitgelichte foto: Pixabay

Mijn mooiste Moederdag cadeau OOIT

Moederdag 2019

Zeven jaar ben ik inmiddels een moeder.
Niet zomaar een moeder maar toevallig wel de moeder van de leukste zoon die ik me maar kon bedenken. Hij maakt mijn verwachtingen van het moederschap meer dan waar.
Ondanks de zorgen die ik heb over zijn gezondheid, ontwikkeling en toekomst.

De dag van de Commercie

Vele mensen roepen Moederdag is de dag van de winkeliers!
Nou en? Ik heb helemaal geen moeite om een lekkere fles parfum te ontvangen of een mooie bos bloemen.
Hey en voel je vrij mij dat veel vaker te geven dan alleen op Moederdag.
Ik heb helemaal geen bezwaar tegen elke maand: Kaat Kadootjes dag
( ja ja ik weet dat cadeau met een C is…maar dat staat toch minder leuk?)

Knutselwerkjes

Het allerleukste van Moederdag is voor mij het knutselwerkje gemaakt door Dax.
Hij die net zoals zijn moeder niet bezit over enorme knutsel skills.
Maar hij die ondanks dat zo hard zijn best doet om iets mooi te maken voor zijn moeder(tje).
Hij weet het nog niet geheim te houden tot de dag zelf, want twee weken geleden wist ik al wat hij aan het maken was.

De afgelopen jaren ontving ik al een sierradenkistje, waxinelichthoudertje, ketting, en een fotolijstje.
Ik vond het allemaal even mooi en schattig.
Zijn blik die hij me altijd gaf bij het overhandigen was zo lief en bijzonder.
Ik kon niet bedenken dat het cadeautje wat ik dit jaar zou krijgen al mijn verwachtingen zou overtreffen.

Mooiste cadeautje EVER

Lieve lezers, dit jaar kreeg ik voor het eerst een handgeschreven briefje van mijn zoon!!
Nu denk je misschien, is dat bijzonder? Dat krijg ik ook van mijn kind(eren).
Ja !! Het is bijzonder voor mij en uitermate knap van Dax.
Schrijven is namelijk enorm moeilijk voor hem. Zijn fijne motoriek is minder ontwikkelt maar door zijn “aandoening” is lezen en schrijven ook erg moeilijk.

moederdag

Doorzetter en ontroering

Ik ben zo TROTS op Dax, hij heeft er zo erg zijn best voor gedaan zei de juf.
Hij is sowieso een hele harde werker in de klas.
Ik heb hier zó een bewondering voor.
Want zeg nou eerlijk? Als het je zo moeilijk af gaat? Je ziet dan veel kinderen van jouw leeftijd kunnen lezen en schrijven? Dan kan ik me voorstellen dat je je kont tegen de krib aangooit. Al denk ik wel dat de meeste kinderen van nu geen idee hebben wat een krib is 😉

Het ontroerde me meer dan ik kon verwachten.
Het gaf me een gerustellend gevoel: mijn kanjer komt er wel op zijn eigen tempo.
Ik kreeg naast de geknutselde theepot ook nog een heerlijk setje van Thermen.
Laat de winkeliers ook wat verdienen deze dagen toch?

theepot knutsel

We kregen elkaar cadeau

De bonus van deze dag was het mooie boeket bloemen en doos chocolade wat ik kreeg.
Van wie? Van Miss M de dochter van mijn man.
Ik ben haar moeder niet, zij kreeg mij cadeau toen ik een relatie kreeg met haar vader.
Net zo goed als ik haar erbij cadeau kreeg. Vanaf dag één heb ik haar in mijn hart gesloten.
Het doet me goed te weten dat ze me waardeert en dat weet ik zonder de cadeautjes ook wel hoor.
Maar ze kent me zo goed: chocolade is altijd welkom !

moederdag boeket

Gelukkige moederlijke groet,

Kaat

Stoere jongenskleding van Move. Kidswear

jongenskleding Move

Vele moeders herkennen het wel: altijd kijken voor leuke nieuwe kleding voor hun kinderen.
Tijdens momenten van niks doen zoek ik vaak online naar leuke maar ook betaalbare kleding voor Dax. Zo kwam ik op een dag op de site van Move. Kidswear terecht en werd ik gelijk enthousiast.
Ik koop veel bij grote winkelketens maar steeds vaker vind ik het leuk om andere merken te vinden en te kopen. Dat niet drie kinderen in één klas het zelfde aan hebben.

MOVE

MOVE. is een stoer en nieuw ready-to-wear kinderkledinglabel dat staat voor producten met een basic uitstraling en verfijnde details.

Stoer | Basic | Betaalbaar zijn de kenmerken. I LOVE IT !

MOVE. volgt zonder overdreven hip te zijn de laatste trends, waarbij een goede kwaliteit en pasvorm voorop staan.
Stoere en kleurrijke collecties zonder teveel poespas en ze houden het betaalbaar.
We weten immers allemaal hoe snel kinderen groeien.
Iedere 8 weken, dus 6 keer per jaar brengen wij een nieuwe collectie uit welke goed aansluiten bij de tijd van het jaar.
Ze verkopen kleding in de maten 104 t/m 164

MOVE kleding

Boys will be Boys

Boys will be boys is het motto!
Daar hoort rennen, springen, klimmen en klauteren nou eenmaal bij.
De kleding van MOVE. is zodanig comfortabel en sterk van kwaliteit dat dit ze niet in de weg staat.
Geen hysterische drukke prints maar stoere grappige kleine stiksels op de shirts of truien.
Ik ben dol op die met het wolkje , sneakers of skate board erop.
Ook veel items met brede strepen over de mouwen, lekker fris van kleur.
Dax is een kleine mode liefhebber en hij was gelijk enthousiast van de collectie.
Hij voelde zich een superheld in zijn nieuwe sweater. Ravotten in de natuurspeeltuin en niet bang hoeven zijn dat het gauw stuk gaat.

boys

De kunst van het combineren

Wat ik leuk en vooral praktisch vind is dat de toch best wel sportieve kleding goed te combineren is.
Op een joggingbroek ogen de sweaters en shirts heel sportief. Zo gaat Dax het liefst naar school of buitenspelen.
Op een nette skinny jeans of chino broekje staat de sweater of shirt al gauw netjes en kunnen de kleine heren keurig mee op date.

Gratis verzenden en snelle levering

Ik ben soms beetje gierig om verzendkosten te betalen. Bestel je op de site van Move Kidswear dan verzenden zij het gratis en daar hou ik zo van. Ook mijn ongeduldige karakter werd beloond: bestel je voor 16:00 uur dan heb je het morgen al in huis.
Op de site staan ook blogs van ouders die leuke tips delen, bv over kinderboeken of de blog die ik schreef over ons superhelden feestje.

superheld

Kleine klant is fan

Dax vind de site van Move Kidswear heel leuk om te bekijken.
Stoere jongens met voor hem leuke kleding aan.
Alleen nu wilt hij ook een skateboard….en bedankt hé !
Stiekem hopen we dat er ook leuke broeken in de collectie komen.
De site staat nu onder onze favorieten opgeslagen en Dax kan niet wachten voor hij weer iets mag uitkiezen. Hij heeft een goede smaak vind ik en zo wordt samen winkelen zo gezellig.

Iets met kleine jongens worden ineens zo snel groot (HELP!)

Groetjes Kaat

Boekentip : Maki en zijn mobieltje

Tegenwoordig krijgen kinderen steeds eerder een mobieltje.
Ik zie als ik buiten loop best veel kinderen van rond de tien jaar met een mobiele telefoon.
Ook soms al jonger. Ik ben er geen tegenstander van, het zijn kinderen van deze tijd en de mobiel is er wat mij betreft een onderdeel van.
Wel is het heel belangrijk dat je je kind leert omgaan met de nieuwe virtuele wereld met oneindig veel mogelijkheden.

Maki en zijn mobieltje

Het Boek Maki en zijn mobieltje is een mooi boek voor jonge kinderen om samen te lezen.
Op een leuke manier wordt duidelijk welke invloed een mobiel heeft op je.
Dat voor je het weet, je merendeel van de dag met je hoofd voor een scherm zit.
Dat je kan vervreemden van de werkelijke omgeving en er minder persoonlijk contact is.
Herken je het van jezelf? Of van de mensen om je heen?
Het werkt al gauw verslavend.

 

kinderboek mobiel

 

De teksten zijn niet lang, dat is voor veel kinderen fijn.
31 bladzijdes met grote mooie illustraties zorgen ervoor dat het een mooi prentenboek is. Geschreven door Nick Blaser  en met de tekeningen van Martine Goudappel.
Herkenbaar, schattig en vlot en leerzaam zijn wat mij betreft de kenmerken van dit boek.

 

Maki en zijn mobieltje

 

Ook een boek voor ouders

Dit boek is tweeledig, het tweede gedeelte is namelijk voor de ouders/verzorgers bedoeld.
Auteur en psychiater Nick Blaser legt uit wat een mobiele telefoon met onze aandacht doet.
Herkenbare situaties worden geschetst en tevens krijg je praktische tips.
Ik hou ervan !
Het is daarom handig om als ouder zijnde eerst dit gedeelte te lezen.
Als je dan samen met je kind het verhaal van Maki gaat lezen kan je mooi ,met de praktische tips in je achterhoofd, het bespreekbaar maken.

Niet alleen bruikbaar voor je mobiel

Je kan dit boek ook gebruiken om over het tablet of game gebruik te praten.
Het kan prima dienen als handvat hiervoor. Maar bovenal vind ik het ook een leuk voorleesboek.
Mocht je er behoefte aan hebben op pagina 32 staat een “Overeenkomst” die je samen met je kind kan invullen.
Welke afspraken maak je bij het krijgen van een mobiele telefoon ? (of Nintendo Switch, tablet of whatever)
Mijn ervaring is dat als je samen met kinderen afspraken maakt die zij ook zelf benoemen ze zich er beter aan houden. Dus wat mij betreft zou ik zeggen: laat vooral ook de kinderen het benoemen.

 

kinderen en mobiel

 

Je kan het boek voor € 18,95  bestellen bij Scrivo Media
Zij hebben meer (leerzame) boeken, bijvoorbeeld over hooggevoeligheid, rouwen of faalangst.

 

Hou jezelf eens een spiegel voor

Zeg eens eerlijk? Zit jij veel op je mobiel?
Ik wel en dat is ook best een eye opener.
Soms ontgaat je misschien wel teveel van het echte leven door zo op te gaan in de virtuele wereld.
Dus misschien moet ik ook maar eens zo een overeenkomst met mezelf afsluiten ?
Maar goed de papieren krant heeft hier plaatst gemaakt voor een digitaal abonnement. De juf laat alles weten middels een app en zelf de boodschappen worden met de mobiel in de hand besteld.

 

Wij hebben een belangrijke taak

We leven in een digitale wereld, dat is een gegeven.
Wat mij betreft aan mij als moeder de verantwoordelijke taak om mijn zoon te leren hoe hier mee verstandig om te gaan ! En hem vooral ook te laten zien dat de Echte wereld ook zo leuk is en je er veel plezier kan beleven.
En hey op zo een moment mag deze best vastgelegd worden met de camera van je mobiel. Voor later….

 

Mama is de sjaak

Het boek Maki en zijn mobieltje valt in de smaak bij Dax.
We wachten nog even met een mobiel aan hem geven maar ik denk eerlijk gezegd dat het niet pas gaat worden als hij naar de middelbare school gaat.
Hij kan nu mooi het boek gebruiken om mama erop te wijzen als ze teveel bezig is met haar telefoon.

Mobiele groet van Kaat

 

Zie ook mijn eerdere blog : boekentip voor kleine heethoofdjes, draakjes of gevoelige kinderen

Mevrouw Jojo laat weer van zich horen

weight watchers met kaat

Het gevaar van teugels iets losser laten is dat je ze laat vallen.
Dat heb ik weer ondervonden de afgelopen periode.
Mevrouw Jojo meldt zich weer middels deze blog met wat beschamende blosjes op haar wangen.
Niemand is perfect zullen we maar denken, dat schaaft iets van mijn zwakte af. Maar geeft geen reden om het hakbijltje er al bij neer te gooien.

Hoe kwam het?

Onze zoon was jarig. Ik had me voorgenomen om op deze dag niet te streng voor mezelf te zijn.
Ik wilde ook taart eten en wat lekkere hapjes. Dit jaar stond er wel trouwens worteltjes op tafel, dus ik heb wel mijn best gedaan.
Toastje met filet Americán ging ook nog wel.
Nu wil het nadeel dat we zijn verjaardag vierde voor hij daadwerkelijk jarig was. Dit had met het werkrooster van mijn man te maken. Op zijn daadwerkelijke verjaardag vier dagen later liet ik weer een taart komen. Ik wilde deze dag ook speciaal maken voor hem.

Aangemoedigd door mijn weegschaal

Ik heb genoten van al het lekkers en daar voelde ik me niet schuldig over. Maar toen kwam het: ik was helemaal niet veel aangekomen !
Oh wat heerlijk, ik heb lekkere (ongezonde) dingen gegeten en toch ben ik niet veel aangekomen…..komt vast omdat ik ernaast best wel nog gezond eet.
Dit was echter voor mij een aanmoedig signaal om niet terug te gaan in mijn Weight Watchers stramien. Ik liet het bijhouden van wat ik eet en mijn punten tellen links achter me liggen. Het lag daar even goed

Kaat ging LOS

Ik ben heerlijk uit eten geweest bij de pizzeria, OMG wat was de lasagne lekker.
Ik heb ’s avonds een keer flinke bak ijs gegeten en dit was goddelijk. Vaak heb ik voor de tussendoor trek een zak wortelen in de koelkast liggen. Ik nam
‘s morgens een broodje pindakaas in plaats van halva jam.
Ik woog me vaker dan normaal en ik zag langzaam de teller weer iets oplopen maar het ging heel langzaam. Te langzaam om mezelf een halt toe te roepen.

Gisteravond een lekker stukje chocolade genomen, nu moet ik wel zeggen dat ik vroeger misschien de hele reep had opgegeten, brak ik nu een stukje af en legde ik de rest in de kast. Die chocolade had ik trouwens nog in huis van het verjaardagsfeestje, net zoals die zakken chips die me maar liggen aan te kijken.

Genoeg is genoeg

Kaat, nu moet je er wel mee ophouden.
Kom op zeg, beheers jezelf weer!
Je was bijna 6 kilo afgevallen dit moet je er niet weer aan eten sprak ik me toe.
Ik heb er een kilo aan gegeten en weet je? Het was zalig!
Zalig maar gezond eten kan ook zalig zijn.
Zo heb ik voor de lunch van vanmiddag roerei met zalm op het menu staan.
Het heerlijke zomerfruit is een feestje elke dag.

mevrouw jojo

Airfryer

We hebben een nieuwe grote airfryer gekocht!
We hadden een kleine maar die was echt te klein en niet zo een fijn ding.
Deze nieuwe neemt zowat mijn halve aanrecht in beslag maar ik wil hem vaak gaan gebruiken.
Tips hiervoor hoor ik graag van jullie. Het was nu vaak beperkt tot alleen verse friet erin.

Let’s do it Kaat!

Laat je bolle koppie nog niet hangen (ook al zie je mijn onderkin dan minder)
Volgende doel is -5 kilo. Wie doet er met me mee?

Groetjes Kaat alias mevrouw Jojo

 

mijn eerdere blog over weer in het afval gareel te komen

 

Als je van de trap af valt…….

als je van de trap afvalt

Zondagmiddag, een dag zoals vele andere dagen.
Eindelijk mooi weer en we waren er lekker op uit geweest naar de kinderboerderij. Net thuisgekomen en het relaxen kon beginnen.
Wat een zalige dag was het TOT we ineens dat kabaal hoorde vanuit de gang.

Van de trap afgevallen

Dax was onderweg naar zijn eigen kamer op de eerste verdieping.
Ineens hoorde ik een hoop gestommel, een harde gil en een oorverdovend gehuil.
Verdorie mijn kind was van de trap gevallen.
Snel rende ik naar de gang maar ik zag Dax niet op of onder de trap liggen.
Hij lag in een gekke houding achter de deur.

OMG mijn jongen is van ruim twee meter van de trap naar beneden gevallen.
Niet via de treden maar via de opening aan de zijkant van de trap.
Mijn hart leek even te stoppen met slaan, adem in en uit moeders en Handel!
Hij lag beetje in een gekke houding en in een reflex heb ik hem recht gelegd en vooral getroost.
Geen bloed was mijn eerste observatie. Huilen is een goed teken dacht ik.

Het viel gelukkig mee

Misschien niet het slimste maar ik heb hem soort van opgetild en meegenomen naar de bank.
Daar rustig bekijken wat er aan de hand is.
Mijn cadeaudochter de buurvrouw laten roepen zodat zij even mee kon kijken en denken.
Hij was vrij alert, wel wat pijn aan zijn rechter arm maar kon alles goed buigen.
Geen hoofdpijn en niet misselijk.

We concludeerde wat hij ontzettende geluk heeft gehad.
Hij trok wel wat wit weg en ik heb hem genesteld op de bank met een dekentje. Als hij maar geen epileptische aanval krijgt dacht ik, de noodmedicatie bij de hand gehouden.
Emmer naast hem voor het geval hij misselijk zou worden. Dit zou echter niet gebeuren.
Ik zou het aankijken en mocht ik ongerust raken dan wilde de buurman ons brengen naar het ziekenhuis aangezien mijn man aan het werk was.

Wel of niet naar een arts?

Pvieuw wat was ik geschrokken. Gelijk grijze haren rijker.
Wat een geluk dat hij zo is gevallen. We waren er inmiddels achter gekomen dat hij vanaf bovenaf heeft geprobeerd de huiskamerdeur dicht te doen.
Hij irriteerde zich aan het gehuil van zijn neefje.
Toen hangend over de rand is hij naar beneden gevallen.
Net voor het slapen gaan merkte ik wel dat hij een iets dikke rechterhand had en pijn aan zijn pols.
Ik heb hem een paracetamol gegeven en hoopte op een goede nacht en in de ochtend zou ik de situatie weer beoordelen.
’s Nachts bij me laten slapen, in de nacht twee keer wakker gemaakt en hij was alert. Verder heel goed geslapen eigenlijk.

De eerste dag van de vakantie, Dax werd voor zijn doen wat later wakker.
Ik heb gelijk even naar pols gekeken. Ik zag er niks aan.
Als ik erin kneep gilde hij het wel uit en ook zijn hand bewegen was pijnlijk.
8 uur gelijk de huisarts gebeld en we mochten om 9;30 uur komen.
De huisarts vond het net als ik verstandig om een foto te laten maken.
Hij was ook wel beetje geschrokken van de hoogte maar vond hem er verder goed uit zien en reageren.

Mama voelde zich schuldig

De röntgenfoto wees uit een breuk in de pols. Aiiii dus toch.
We moesten naar de Spoed Eisende hulp voor een gesprek en onderzoek.
De arts liet me nog schuldiger voelen door te zeggen dat als een kind vanaf deze hoogte valt een opname noodzakelijk is. Ter observatie.
Wel had ik goed opgelet of hij alert was gebleven en in de nacht twee keer wakker gemaakt.
Maar dit deed mijn moederhart even geen goed.
Hoezo was ik gisteren niet naar ziekenhuis gegaan?
Maar ik was niet de enige die dacht het hoeft niet.
Ik heb ‘s nachts onrustig geslapen en het hele voorval bleef ik aan denken.
Vooral dankbaar dat het zo was afgelopen, het zo anders kunnen zijn als hij bijvoorbeeld verkeerd op zijn rug of hoofd was gevallen.

Lieve woorden

Op de SEH hebben ze Dax volledig nagekeken.
Pols gebroken en deze moest ingegipst worden.
Behalve pijnlijke rug geen verdere conclusies.
De lieve vrouwelijke gipsmeester (of heet ze gipszuster?) stelde mij gerust.
Dit soort breuken komen vaak pas één dag later aan het licht.
Het beleid om kinderen nacht te laten slapen geldt voor kinderen onder de twee.
Ze zei: je hebt er alles er aan gedaan om hem in de gaten te houden. Hulp in geschakeld van de buren en hem s nachts niet alleen gelaten. Je hoeft je niet schuldig te voelen.
Door deze nuchtere medewerkster voel ik me weer beetje minder een loedermoeder.

Slechte timing

Tweeënhalve week moet hij gips en daarna nog een week rustig aan doen.
Hey de wereld vergaat er niet van.
Wel vind ik het ontzettend sneu dat hij aanstaande zaterdag zijn kinderpartijtje heeft.
Een uur lang je uitleven in een trampoline centrum. Uhhhh dat zal hem voor Dax niet worden.
We laten het wel doorgaan maar hij zal echt rustig aan moeten doen.
De salto leren maken moet maar een andere keer.

Deze moeder voelt zich binnen vierentwintig uur tien jaar ouder.
Man o man wat ben ik geschrokken.
Volgens de artsen was het een geluk dat Dax hyper mobiel is, zo heeft hij de harde klap goed kunnen opvangen zonder al te veel te breken. Hey heeft hij ook een keer mazzel *grinnik*

Dax vindt zijn gips stoer al is het wel jammer dat veel dingen nu niet kunnen in de vakantie.
We bedenken vast wel leuke activiteiten die wel kunnen.

Geschrokken groet,

Kaat