Sjögren Sucks

Sjögren

Vandaag is het wereld Sjögren dag. Op deze dag wil ik jullie vertellen dat ik het Syndroom van Sjögren heb en hoe dat mijn leven bepaalt.
Nu hoor ik veel mensen van jullie denken: Syndroom van Sjögren? Wat is dat dan?
Voor ik zelf deze uitslag kreeg in het ziekenhuis had ik er nog nooit van gehoord.

Wat is het Syndroom van Sjögren?

Het syndroom van Sjögren is een auto-immuunziekte, dit betekent dat het immuunsysteem het lichaam niet beschermt. Meestal raken speeksel- en traanklieren ontstoken met alle gevolgen van dien. Het behoort tot de groep van reuma varianten en net zoals bij veel andere reuma soorten heb je geen andere keuze dan er mee te leren leven. Dat is een hele uitdaging kan ik je vertellen.

Klachten

Veel Sjögren patiënten hebben de volgende klachten:

  • Extreme vermoeidheid, gevoel of je de marathon ongetraind hebt gelopen. Dit went wat mij betreft nooit. Nooit eens energiek opstaan maar altijd al met een versleten gevoel.
  • Droge mond, ogen, huid, luchtwegen. Ik word ’s nachts meerdere malen wakker van een droge mond. Ook raak ik steeds benauwder merk ik.
  • Spier en gewrichtspijn. Gevalletje er is een vrachtwagen over me heen gereden gevoel. Alles doet me altijd zeer. Een schouderklopje is lief bedoelt maar doet me vaak zeer.

Wil je meer informatie over het Syndroom van Sjögren kijk dan eens op de site van https://www.nvsp.nl/

Wat ook een hele fijne site is : leven met sjogren

Sjögren voelt als een onuitgenodigde vriend die ineens voor mijn deur stond…halverwege met zijn voet en wurmde zich zo mijn leven binnen. Eenmaal binnen wilt de hufter niet meer weggaan.
Als ik terug denk heb ik al jaren klachten die bij deze reuma variant horen maar de huisarts nam me nooit serieus. Ik wilde naar de reumatoloog maar hij gaf geen verwijzing. Nam een beetje bloed af en zag geen ontstekingswaarde dus het was geen reuma.
Na de bevalling 6,5 jaar geleden is het bergafwaarts gegaan en nu nog gaat het elke dag minder en minder. Het went niet en ik heb een heel groot gedeelte van mijn sociale leven op geofferd.
Na werken en het gezinsleven is er vaak geen energie meer over. Het huishouden vind ik niet meer zo belangrijk, ik doe liever leuke dingen met mijn zoon.

Droge mond verpest mijn gebit

Veel mensen denken bij een droge mond: nou dan neem je toch een slokje water?
Dat doe ik ook maar helaas is dat niet genoeg om serieuze klachten te voorkomen.
Je hebt grote kans op tandbederf en het heeft me inmiddels al een kies gekost (eigenlijk drie want ik heb nu een brug gekregen). Tanden breken heel snel af en dat belooft niks moois voor de toekomst.
Ik ga elke drie maanden naar de mondhygiëniste om zo erger te doen voorkomen.

Afgekeurd

Na heel lang over grenzen te zijn gegaan, veel ziek thuis en bij elke opbouw was er weer een terugval ben ik voor 50% afgekeurd voor mijn werk.
Pittige beslissing vooral ook omdat het je raakt in je eigenwaarde en je portemonnee .
Toch heeft het me geestelijk meer rust gegeven. Heel eerlijk gezegd; zijn de uren die ik nu werk nog heel zwaar en sleur ik me vaak naar het werk toe. Het werk en mijn collega’s maken echter veel goed, ik heb echt veel plezier op het werk.
De toekomst zal uitwijzen of ik deze uren kan volhouden of dat ik, zoals best wel veel Sjögrenpatiënten, volledig afgekeurd raak.

Hoe ben ik veranderd?

Ik ben een huismusje geworden. De avonden ga ik zelden weg omdat ik simpelweg te moe ervoor ben of ik de dag erna de  lichamelijke rekening ervan krijg.
Ik plan niet meer veel vooruit: ik leef van dag tot dag (dit is ook nodig met mijn zieke zoontje).
Dus zelden meer concerten voor mij of dat soort activiteiten. Hierdoor ben ik vrienden minder gaan zien en weet je ook gelijk wie je echte vrienden zijn.
In omvang ben ik gegroeid en dat is niet echt positief maar uit die vicieuze cirkel probeer ik nog uit te komen.
Genieten kan ik van hele kleine dingen en mijn prioriteiten liggen heel anders nu.
Was vroeger een huis belangrijk wat spik en span is, boeit het me minder als ik er geen kracht voor heb omdat ik er even op uit ben geweest.

Sjögren Sucks

Mensen zien niet aan de buitenkant dat je iets hebt dus veel mensen hebben andere verwachtingen van mij. Meneer Sjögren is een stiekemerd en verstopt zich in mijn lichaam.
Op de momenten dat je het niet kan gebruiken slaat hij toe en probeert hij je leven over te nemen.
Aan mij om vooral mijn grenzen goed te bewaken en deze duidelijk aan te geven ook al maak ik me er soms niet populair mee.
Hopelijk komt er in de toekomst nog een behandeling voor zodat het leven iets makkelijker wordt.
Want heel eerlijk gezegd maak ik me wel een beetje zorgen over de toekomst. Afgelopen jaren heb ik al zoveel moeten opgeven en voer ik steeds een oneerlijk gevecht tegen Sjögren.
Sjögren Sucks !! Dat is een feit voor mij maar ik laat me er (nog) niet onder klein krijgen.

Vermoeide groeten,

Kaat

Afbeelding: Pixabay

Speciaal onderwijs: goede keuze geweest?

Speciaal onderwijs

 

Nog zeven dagen telt het schooljaar en dan heeft Dax zijn eerste jaar op het speciaal onderwijs erop zitten. Tijd om het afgelopen jaar te evalueren.
Is het de juiste keuze geweest? Wat maakt deze school anders dan zijn vorige school? De belangrijkste vraag wat mij betreft: Hoe is het met Dax? Bevalt het hem op deze school?

In mijn blog Help mijn kind moet naar speciaal onderwijs kon je lezen hoe we tot de keuze kwamen om Dax naar speciaal onderwijs te laten gaan. Ik ben oprecht zo blij dat ik deze keuze (en gevecht) heb gemaakt!

Wat maakt deze school anders?

Allereerst natuurlijk de grootte van de klassen. Het maximaal aantal kinderen was 13 en dan stond er één juf en één onderwijsassistent voor de klas. In het begin waren er minder kinderen dus je kind is ervan verzekerd om genoeg aandacht te krijgen. De juf heeft de gelegenheid jouw kind goed te leren kennen en één op één aandacht te geven.
De structuur die ze hanteren geeft de kinderen duidelijk rust en dat trekt zich door naar een rustiger kind thuis.
De logopedie en de fysiotherapie op school zorgen voor minder ren acties van de ene naar de andere afspraak. Door de korte lijnen met de leerkrachten sluit alles op elkaar aan.
Deze school was nieuw opgestart en hierdoor klein qua leerling aantallen. De kinderen en de leerkrachten kennen elkaar allemaal. Het voelt als thuis komen.

Niet denken in problemen en onmogelijkheden van je kind maar stimuleren wat je kind wel kan.
Zijn vertrouwen gewonnen en zo aan de hand van één van de juffen nieuwe stappen durven maken.
Was knippen al een enorme uitdaging, kan hij nu een figuur uit knippen.
Het heeft me verbaasd hoeveel letters Dax het afgelopen jaar heeft geleerd.

Juiste keuze?

Volmondig roep ik JA!
De afgelopen maanden heb ik veel contact gehad met ouders die ook voor deze keuze staan.
Ik merk dat veel ouders er alles aan doen om hun kindjes op regulier onderwijs te houden.
Soms vraag ik me af: voor wie willen ze dat ? Vinden deze ouders het een soort van falen?
Ik adviseer deze ouders ga eens kijken op de speciaal onderwijs school waar je over twijfelt.
Wat mij betreft zeg ik: alle kinderen zouden zoveel aandacht verdienen. Onderwijs op maat en niet in het gareel mee moeten lopen aan de eisen die iemand heeft gesteld aan de groep waarin het kind zit.

Tegenvallers?

Ik heb niet echt fanatiek contact met ouders van deze school.
Had je op de vorige school meer gezellige momenten met de ouders, zijn hier de ouders meer op zichzelf of je ziet ze niet doordat de kinderen met busjes komen. Heel eerlijk gezegd zijn er ook een grote groep ouders die nagenoeg niet met andere praten of zelfs fatsoenlijk gedag kunnen zeggen.
Hoor ik veel ouders op reguliere scholen mopperen over dat ze zo vaak gevraagd worden voor hulp mis ik deze betrokkenheid wel eens. Ook bij feesten zoals kerst is er niet een gezellig samen zijn met de ouders. Ik snap trouwens wel dat grote drukke feesten niet voor elk kind is weg gelegd die gevoelig is voor veel prikkels etc.
Geen ronsel praktijken op het speeltuin voor speelafspraakjes. Aan de ene kant rustgevend aan de andere kant vind ik het voor Dax wel jammer. Gelukkig komen de kindjes uit de buurt wel bij ons spelen.

Hoe gaat het met Dax?

Ik zie een heel blij kind en dat is de belangrijkste graadmeter voor mij.
Van een onzekere kleuter naar een jongen die klaar is voor groep 3.
Van de kont tegen de krib omdat hij dingen moeilijk vond naar “van proberen kun je leren” en verrek laten dingen na veel proberen dan toch nog lukken.
In zijn rapport schrijven de juffen: Je bent een lieve, vrolijke jongen in de groep. Dax, je hebt veel geleerd dit jaar! Je bent een Topper. Wij zijn heel trots op je en wensen je veel plezier in de volgende groep.
*Slik* ik moest een traantje weg pinken. Zijn rapport laat verbeteringen zien en het is meer dan ik had kunnen dromen.

LWOE

Het landelijk Werkverband Onderwijs en Epilepsie kan ouders, leerkrachten en begeleiders op scholen helpen om een doelgerichte aanpak op te stellen. Welk type onderwijs je kind ook volgt.
Ik kan ouders met een kindje met epilepsie dit erg aanraden. De mevrouw die ons begeleid kan op school inzicht geven wat de epilepsie voor gevolgen heeft tijdens het leren. Ze kunnen de kinderen of leerkrachten uitleggen wat epilepsie inhoudt en hoe te handelen bij een aanval.
Twee keer per jaar hebben we een gesprek met de leerkrachten op school en onze begeleidster van het LWOE. Onze begeleidster was verrast hoe goed Dax het eigenlijk heeft gedaan ondanks dat zijn epilepsie totaal niet onder controle is. Het vraagt veel van zijn energie thuis maar dat hebben we nu geaccepteerd. Zolang hij maar gelukkig is op school en daar niet over zijn grenzen gaat.

Allerliefste juffen

De juffen van Dax ik vind ze zo enorm betrokken, deskundig en vooral lief!
Mijn een beetje pijn in mijn hart gaan we ze gedag zeggen. Ik had Dax eigenlijk gegund om nog een jaar bij deze toppers te blijven maar hij is klaar voor groep 3 en de kleuters gedag te zeggen.
Als je heel vaak je zorgen om je kind moet maken dan is het zo fijn als je hem met gerust gevoel op school kan achterlaten. Dat zij zijn grenzen bewaken en ons bellen als hij beter naar huis kan.
’s Avonds nog een mailtje krijgen van de juf om te vragen hoe het met je zieke zoon gaat, het lijkt zo een klein gebaar maar dat maakte nou net het verschil.
Je kind is niet één van zovele kinderen in de klas maar jouw kind doet er ook ECHT toe!
In een hele zware periode een mail krijgen van de juf die zegt dat je een goede moeder bent is hartverwarmend. Dax is stapel op zijn juffies en ik hoop dat hij volgend jaar ook juffies (en het liefst een meester maar die zijn zeldzaam) krijgt die hem snappen en hem het gevoel geeft dat hij goed is zoals hij is.
Juffen jullie hebben het verschil gemaakt! Door jullie lieve aanpak kan ik zeggen dat deze keuze de beste keuze is geweest van de afgelopen jaren in Dax zijn leventje.
Bedankt dat jullie er voor ons waren.

Trots

Lieve Dax, mama is zo trots op jou!
Je hebt zoveel doorstaan en met jouw warme karakter heb je mensenharten veroverd.
Je bent vaak heel hard voor jezelf en dat maakt me wel eens verdrietig  maar je bent een echte BIKKEL ! De stomme epilepsie (zoals je het zelf noemt) heeft je er niet onder gekregen.
Je kan veel dingen niet zoals leeftijdsgenootjes maar dat geeft niet lieve jongen.
Stap voor stap kom je er wel en na de zomer stap je je nieuwe klas binnen en ben je ineens geen kleuter meer. Soms zou ik willen dat ik net zo een doorzetter was als jij bent.
Jij bent de wereld voor mij !

Speciaal onderwijs ik kijk er heel anders tegen aan na afgelopen jaar.
Het onderwijs is er niet speciaal maar onze kindjes wel!

Groetjes Kaat

Tota(a)l verrast omdat ik geen sigaretten mocht kopen

sigaretten kopen

Zondagmiddag we zitten in de auto en mijn schoonvader vraagt of we op weg naar huis een pakje sigaretten mee willen nemen. We rijden vast langs een tankstation dus dat is prima zeg ik.
In West-Friesland rijden we langs de Total dus daar stoppen we voor de ongezonde behoefte van mijn schoonvader.

Niet roken is niet kopen

Mag ik een pakje blauwe Gauloises van u van € 7,50 ?
Ik heb wel pakjes van € 7,90 zegt het meisje achter de balie.
In mijn onschuld zeg ik: Ik rook zelf niet dus ik heb geen idee van de prijs maar dan heb ik die van  € 7,90 nodig.
Met strakke ogen kijkt ze me aan en zegt: maar dan mag ik u het pakje sigaretten niet verkopen!
UHHH sorry? Waarom niet vraag ik?
Ja zegt ze de sigaretten zijn niet voor u dus ik mag ze niet verkopen.
Stom verbaasd keek ik haar aan…het is duidelijk dat ik de grens van 18 al eeuwen achter me heb gelaten en dat is haar twijfel ook niet.

Stomme flapuit

Ik wil die sigaretten kopen en volgens mij is het niet een verplichting dat ik ze zelf op moet roken zeg ik verbaast. Jawel anders mag ik ze niet aan u verkopen.
Nou ik heb zo ontzettende zin om vandaag te beginnen met roken dus geeft u ze maar mee.
Nee zei het meisje volhardend u heeft al gezegd dat u niet rookt dus ik mag ze echt niet meegeven, anders kan ik een boete krijgen.
Ik lees in de regels dat dit alleen geldt voor minderjarige maar ik verliet het tankstation zonder sigaretten. Stomme flapuit dacht ik nog: had je muil gehouden dat je niet rookt dan had het meisje ze zo over de balie geschoven.
Mijn man is naar binnen gegaan (die overig ook niet rookt) en heeft toen het pakje sigaretten gehaald.

Regels of een vergissing?

Volgens mij is er geen regel die zegt dat je zelf moet roken om het te kunnen kopen?
Tenminste ik kan het nergens online vinden. Het heeft me wel aan het denken gezet als men zo gaat denken bij het verkopen van genotsmiddelen en andere gebruiksvoorwerpen.
Ik heb het Total gevraagd en zij hebben gezegd dat hun niks bekend is van deze regels en dat ze er op terugkomen. Verdere reactie heb ik niet meer gehad.

Sorry mensen die ik wel eens een fles wijn geef. Ik drink zelf niet dus dat kan niet meer. Jullie zullen het voortaan moeten doen met een fles Cola Zero of Halfvolle Melk want dat drink ik wel.
Ik denk dat de drankenwinkels een hoop omzet mislopen als je niet meer iemand een fles drank cadeau mag geven als je deze niet zelf opdrinkt. Kocht vroeger soms een fles Whisky voor mijn vader dat is dan uitgesloten.

Koop je als vader of moeder condooms voor je kind bij de drogisterij vraagt het jonge meisje achter de balie aan je: heeft u wel een seksleven?
Uhhh sorry? Ja als u geen actief seksleven heeft mag ik de condooms helaas niet aan u verkopen!
Wil je als man zijnde maandverband kopen voor je  vrouw of vriendin dan krijg je dat niet mee…ja u menstrueert niet dus dan mag het niet meneer!

Ieder voor zich

De slaappillen die ik soms gebruik mag ik dan ook alleen zelf ophalen bij de apotheek?
Het wordt er niet handiger op als alle gezinsleden voortaan alleen de producten kopen die ze zelf gebruiken. Sta je achter elkaar in de rij met ieder zijn/haar eigen karretje, recept of wat dan ook.

Het zou bijzonder zijn als je alles zelf moet eten, drinken of gebruiken wil je het mogen kopen.
Ja ik weet trouwens heel goed dat roken ongezond is ! Ik rook zelf ook niet.
Een man van 76 jaar mag deze keuze maken alleen ik mag het kennelijk niet kopen voor hem bij de Total. Het heeft er wel voor gezorgd dat ik erg hartelijk heb moeten lachen om alle voorbeelden die ik met goed gezelschap kon bedenken. Tota(a)l verrast maar bedankt!

Groetjes Kaat

Moederdag zonder moeder en geen knutselwerkje van mijn zoon

Moederdag Kaat Krabbelt

Stroomde je mailbox of brievenbus ook over met advertenties met cadeautips voor de liefste moeder? Elk jaar weer denk ik: maar ik heb helemaal geen lieve moeder.
Ik hoop dat mijn zoon dat nooit gaat vinden en mij altijd laat weten dat ik de liefste mama ben.
Waarom maakte hij dit jaar geen knutselwerkje voor zijn moeder?

Leven zonder moeder

In mijn beleving heb ik geen moeder meer, ik denk dat ze nog wel leeft maar zeker weten doe ik het niet. Ik heb haar immers al 33 jaar niet meer gezien.
Ik mis er niks aan, dat wil zeggen ik mis haar als persoon niet. Want alhoewel ik warme gevoelens koester voor haar rol in het begin van mijn leven heeft ze er daarna alles aan gedaan om zich alles behalve een liefde volle moeder te gedragen. Dan druk ik het nog zachtjes uit en deze vrouw verdient in mijn ogen ook de titel moeder niet meer. Ik leef langer zonder moeder dan met en dat is gewoon geworden. Als ik jullie foto’s zie op Instagram, Twitter of Facebook samen met jullie moeder dan kan ik alleen maar denken: god wat mis ik mijn vader. Hij was mijn moeder en vader inéén.
Dus geen bezoekje aan mijn moeder deze dag en ook geen gevoel van missen.
Ik kan alleen maar denken: ik snap niet hoe jij als moeder zijnde de keuze hebt kunnen maken om het leven van je dochters kapot te willen maken. En vrouw….we hebben het gered zonder jou en wat een gemis dat jij als moeder zijnde op deze dag je twee meiden niet ziet en je prachtige kleinzoon.

Moederdag commerciële onzin?

De veel gemaakte opmerking is dat Moederdag commerciële onzin is (net als Vaderdag trouwens). Alleen ontwikkelt om de winkeliers te spekken. Ik haal er mijn schouders bij op, je kan het net zo duur maken als jezelf wilt. Een tekening kost niks extra’s denk ik maar.
Soms denk ik wel eens dat de vaders van nu en de winkeliers samenspannen. Hoezo denk je dat een moeder blij wordt van een strijkbout? Een super de luxe wasmachine voor mama adverteert een witgoed gigant. De mafketel die dat bedacht heeft is vast en zeker een man die zijn overhemden laat wassen en strijken door zijn vrouw. Hoezo zie je deze advertenties niet bij Vaderdag?
Als mijn echtgenoot hiermee aan komt veranderen in vechtgenoten en ben ik genoodzaakt mijn eerder gekregen deegroller ter hand te nemen.

Zonder dollen, mij maak je wel blij met lekkere chocolade of een lekker luchtje.
Zoonlief is met zijn vader op pad gegaan en beide mannen hebben een eau de toilette uitgekozen.
Dax heeft deze verstopt in zijn kledingkast en mij verteld dat hij het cadeautje heeft verstopt, niet vertelt waar het is maar dat ik absoluut niet in zijn kledingkast mag komen.
De spanning was handelbaar voor hem maar het had niet te lang moeten duren. Hij kan nog niet goed lang een geheim bewaren. Zijn blijheid toen hij het mocht geven deze morgen deed mij meer dan het hele cadeau op zich. Elke keer als ik het opspuit weet ik nu al dat hij benoemt: die heb je van mij gekregen hé mama? Gelukkig heb ik een fles van 200 ml gekregen dus hij kan het héél vaak tegen mama zeggen.

 

Moederdag bij Kaat krabbelt

 

Op school wordt er niet geknutseld voor Moederdag

Voor de meivakantie kregen we een brief van school waarin staat dat de kinderen op deze school géén moeder- of vaderdagcadeau maken. We krijgen een feestelijke afsluiting van het schooljaar en dan zullen de kinderen een gepaste attentie maken voor alle ouder(s)/verzorgers.

Mijn grootste plezier is toch eigenlijk wel als ik zo zelf geknutseld moederdagcadeau krijg. Alle vorige cadeaus heb ik bewaard en ik had er nu ook weer op gerekend. Ik was dus wel een beetje teleurgesteld moet ik eerlijk bekennen. Nu denk je misschien maar dat kan thuis toch ook worden geknutseld. In theorie is het antwoord: JA! In de praktijk zal het antwoord Nee zijn met de knutselskills van mijn man.

Hij kan mega mooie laarzen voor me kopen, een lekker luchtje of wat dan ook maar hij knutselt nooit met onze zoon. Het komt niet bij hem op en dat is prima want we kunnen niet allemaal dezelfde kwaliteiten hebben. Daarmee zeg ik niet dat ik knutselskills heb want mijn hele jeugd was handvaardigheid één grote nachtmerrie….maar hey toen hadden we nog geen Pinterest. Met die voorbeelden lukt het deze onhandige moeder zo nu en dan toch hele leuke dingen te maken met haar kleuterzoon.

Maar wat als je nou geen moeder in je leven hebt?
Of zoals bij Dax in de klas een meisje twee moeders heeft?
Dan zijn die dagen dat de kinderen zitten te knutselen in de klas voor moeder- of vaderdag misschien wel heel pijnlijk. Vele gezinnen zijn niet meer zo ‘traditioneel’ met één vader en één moeder.
School heeft best wel een goede oplossing bedacht er komt één feest voor wie jou ouder of verzorger is en het kindje maakt dan één (of meerdere) cadeaus.
Mijn teleurstelling heeft plaatst gemaakt voor sympathie voor deze werkwijze. Denk dat ze er goed over na hebben gedacht en ze zo menig teleurstelling of verdrietige vragen hebben weten te voorkomen. En ja ik weet dat onze kinderen teleurstellingen krijgen te verwerken in het leven…maar die komen vanzelf wel. Nu zijn ze pas kleuters die op speciaal onderwijs zitten.

Je bent mijn moeder niet!

Menig stiefouder heeft dat wel eens naar zijn/haar hoofd gekregen van één van de stiefkinderen.
Er zijn tegenwoordig zoveel samengestelde gezinnen en daarbij dus ook stiefouders en de daarbij horende stiefkinderen.
Deze opmerking heb ik nog niet gehad maar het klopt wel.
Ik ben hun moeder niet en zal dat ook nooit worden, dat wil niet zeggen dat ik niet van ze hou.
Hoe fijn is het als je stiefdochter je op deze dag ook altijd laat weten dat ze je lief vindt?
Super fijn !! Met haar 17 jaar vindt ze een tekening maken wellicht niet meer passend maar daar ben ik niet treurig om als ze met zo een lekker pakket van Rituals aan komt. Het voelt heel fijn.

 

kaat Krabbelt en moederdag

 

Tot slot richt ik mijn laatste woorden aan mijn schoonmoeder.
U bent mijn moeder niet maar vanaf dag één heeft u uw armen voor mij geopend.

Dank u wel! Genoeg horrorverhalen van schoonmoeders die het leven van schoondochters zuur maken, gelukkig herken ik deze niet.
We wonen bij elkaar in de straat en ik ben dankbaar dat ze ons altijd wilt helpen.
U bent een lieve schoonmoeder !!

 

Liefs van Kaat

 

PS: Voor alle vrouwen die het niet is gegund moeder te worden, ik denk op deze dag ook aan jullie.
Weinig woorden die het gemis kunnen goedmaken. Dikke knuff !!

 

Zoon had een kinderpartijtje en mama al de hele week buikpijn

Kaat krabbelt haar zoontje had een kinderpartijtje

Mijn zoon heeft vandaag een kinderpartijtje en ik heb al de hele week er een beetje buikpijn van.
Dit soort feestjes gun ik mijn zoon juist want dit maakt hem zo blij en minder onzeker. Ik ben niet een moeder die gauw in paniek is maar deze keer voelt het toch heel spannend. Ik zal je uit leggen waarom.

Buikpijn van de zenuwen

Dit is niet Dax zijn eerste kinderfeestje en ik hoop ook zeker dat er nog vele zullen volgen.
Wat maakt het dat ik juist deze keer er nerveus over ben?
De andere partijtjes waren in onze stad en bij eentje was ik zelf mee als “hulp”.
Dax heeft nagenoeg zelden grote (zichtbare) aanvallen maar de eerste keer buitens huis was in een speelparadijs. Oververhit en heel moe en plots waar daar een aanval waarbij we de ambulance moesten laten komen. Je raadt het zeker al: dit partijtje is ook is zo een speelparadijs en niet in onze stad maar 20 km verderop.
Ik hoop met heel mijn hart dat het goed gaat. *spreekt zichzelf moed in* Natuurlijk gaat het goed!

Voorzorgsmaatregelen

Ik wil Dax zo een onbezorgde jeugd als mogelijk geven dus heb ik niet aangeboden/gevraagd om mee te gaan. Jij vond vast vroeger ook de feestjes zonder je eigen ouders het leukste. Ik gun hem dat.
Ik heb de Noodspray meegegeven, zijn zorgverzekeringspas en op een briefje wie zijn behandelend artsen zijn. Gevraagd of hij mag spelen in zijn hemdje zodat hij zijn warmte goed kwijt kan.
Op het hart gedrukt dat mocht hij een aanval krijgen gelijk 112 te bellen en dan kom ik naar t ziekenhuis toe.

Ik zit nu thuis een zak chips te killen….daar heb je  mevrouw de emo-eter weer.
Net wel een hele leuke foto van de kindjes ontvangen in de app en over 2,5 uur is het feestje afgelopen en zal ik straks deze blog verder afmaken. Netflix roept me nu!

Hoe is het gegaan?

18:20 uur geklop op het keukenraam.
Daar stond mijn kleine binkie: versleten tot op het bot maar ooh zo gelukkig.
Een pak van mijn hart dat het allemaal goed is gegaan, niet eens voor mezelf maar vooral voor Dax.
Hij weet dat hij epilepsie heeft maar wil hem geen angst inboezemen. Ook blij voor de moeder die dit partijtje organiseerde want stress op het feestje van je kind wil je simpelweg niet.
Ik zou begrijpen als mensen angstig zijn om Dax mee te nemen al krijgt hij zelden een grote aanval.
Het kan altijd en overal gebeuren maar dit zijn wel triggers voor hem.

Ik heb zojuist een gelukkig jongentje naar bed gebracht die binnen twee minuten lag te slapen.
Vast en zeker dromen van deze leuke middag. Mijn moederhart heeft weer iets meer vertrouwen gekregen en dat kon ik wel even gebruiken. De toekomst gaan we gewoon rocken….daar kan de epilepsie geen verandering in brengen.

Gelukkige Groet,

 

Kaat

Foto’s met de ballen en ballonnen komen van Pixabay

Foto op dibond besteld bij de fotofabriek

fotofabriek

Als trotse moeder maak ik onbeperkt foto’s van mijn zoon en heel vaak doe ik niks met deze digitale foto’s behalve ze te plaatsen op Social Media. Over precies één week is mijn man jarig en wilde ik hem verrassen met een mooie foto van Dax en hem samen.
Fotofabriek vroeg mij of ik een fotoproduct van hun wilde testen en dat zorgde ervoor dat ik het cadeau heb besteld op  www.fotofabriek.nl

De Keuze is reuze

Bij ons in huis hangen al wat prachtige foto’s afgedrukt op canvas.
Ik wilde nu wat anders en mijn eerste gedachte ging uit naar een foto op aluminium, dit had ik een keer bij een fotograaf zien hangen en vond ik prachtig.
Op de site van Fotofabriek zag ik dat je wanddecoraties kan maken van onder andere: hout, kurk, karton, canvas, plexiglas, aluminium en dibond. Ook zag ik dat je foto’s kan laten afdrukken op tegeltjes  ! Dit vind ik echt een heel leuk idee om te onthouden voor een cadeautje: een foto met bijvoorbeeld een hilarische tekst erop.

Verschil tussen aluminium en dibond

Had ik vooraf in mijn hoofd dat ik een foto op aluminium  zou laten afdrukken, zag ik ook de mogelijk om de foto op dibond te laten afdrukken.

Een foto op aluminium  wordt afgedrukt op een geborstelde aluminiumplaat. Deze aluminiumplaat heeft een grove structuur en geeft foto’s een stoer uiterlijk. Een foto op aluminium past daarom ook erg goed bij een industrieel interieur dankzij de metaal look. Bij een foto op aluminium worden witte kleuren niet mee geprint. De witte delen krijgen de kleur van het aluminium zelf, dit geeft jouw foto een robuuste uitstraling

Een foto op dibond  bestaat uit twee dunne aluminiumplaten met daartussen een harde kunststoflaag van 3 mm dik. Dibond is ontzettend populair in galerijen dankzij de hoge drukkwaliteit en het lichte maar toch zeer stevige materiaal.

Ineens wist het! Ik wilde een foto van 20 x 30 cm op dibond.

Eenvoudig en snel

Het bestellen gaat echt super simpel. Ik weet niet hoe het bij jullie is maar bij mij is het vaak nogal een zoektocht op mijn laptop of harde schijf naar de gewenste foto. Bij het maken van je fotoproduct kan je ook je foto uploaden van Facebook of Instagram. Heel fijn.
Tijdens het maken had ik een vraagje en heb ik gebruik gemaakt van de chatfunctie, ik hou van deze optie tot snel contact. De medewerker Jan heeft me goed en vriendelijk geholpen.
In mijn mail kreeg ik een digitaal voorbeeld van mijn fotoproduct nog voordat ik hem daadwerkelijk had besteld, heel handig. Zo zie je hoe de foto er uit komt te zien en ze laten deze dan op een muur in een fictieve huiskamer zien.

Resultaat

De bestelling had ik met twee dagen in huis en het ik ben blij verrast van het resultaat.
De kleuren zijn prachtig, de foto is scherp afgedrukt en ik hou ervan dat het glad en strak is.
Op de achterkant zitten plakstrippen zodat je het aan een wand kan bevestigen. Ik ga echter een fotoplankje kopen en deze in de huiskamer ophangen. Mij lijkt het leuk om er nog twee te bestellen in dit formaat en deze dan zo neer te zetten. Het is eerdaags vaderdag dus ik heb gelijk al een cadeau bedacht.
Mevrouw ongeduld is het niet gelukt om de foto te bewaren tot volgende week dus ik heb deze al aan mijn man gegeven. Hij was heel erg blij verrast en ik heb weer bonuspunten gescoord als de ideale vrouw.

 

dibond van de fotofabriek

 

Andere producten

Op de site kan je ook fotoboeken, kalenders, kaarten laten maken, dit ligt wel een beetje in de verwachting. Blij verrast was ik toen ik zag dat je ook Merci chocolade kan bestellen met een persoonlijke cover in de vorm van een hart. Wat mij betreft het ideale juffencadeautje (gemak dient de mens is mijn motto)
Wat ik zeker eens ga maken is een wijnkistje !
Met een zelf gekozen tekst of foto een ideaal cadeautje voor veel gelegenheden en voor het gemak kan je zelfs een fles wijn erbij laten bezorgen. Ik hou ervan!

Samenvattend kan ik zeggen dat ik de site van fotofabriek heb opgeslagen in mijn favorieten ! Ik weet nu al welk juffencadeautjes ik ga bestellen voor het juffendag.
En dan op de valreep nog een bekentenis: ik heb geen fotoboeken gemaakt van Dax. Iets met voor me uitschuiven en ineens is hij zes jaar. Ik heb mezelf voorgenomen dat heel gauw echt te gaan doen. Op facebook heb ik al zijn maanden/jaren netjes geordend staan dus dat maakt het ineens te doen voor mij. Ik ga het nu echt doen!

Groet Kaat

 

 

Uitslag van de eeg: eindelijk de epilepsie onder controle?

Kaat krabbelt schrijft over epilepsie

In mijn vorige blog van 4 februari Ospolot bij epilesie konden jullie lezen of ik het idee had dat de voorgeschreven Ospolot (sultiam) zijn werk deed.
Met een gespannen gevoel heb ik afgelopen weken gewacht op de uitslag van de slaap-eeg.

De EEG en de voorbereidingen

Op 20 februari heeft Dax de bewuste EEG gehad.
Deze keer moesten we Dax de avond van te voren wakker houden tot 23.00 uur en hem weer om 5 uur ‘s morgens wekken. Dat ging allemaal prima, de grootste uitdaging was tijdens de één uur durende autorit wakker te houden. Ik ben bij hem achterin gaan zitten en we hebben samen spelletjes gedaan en meegezongen met de muziek. De eerste missie was gelukt.

 

Kaat Krabbelt

 

Ik was benieuwd of Dax makkelijk zou gaan slapen tijdens de EEG.
Dat liep een beetje anders dan gepland. Als eerste wilde ze de testen doen waarbij hij wakker moest blijven. Er was echter een technisch probleem en er was storing in de weergave van de EEG.
Onze mobiels moesten uit, alle stopcontacten werden gecontroleerd. De draden werden één voor een bekeken en ik zag een kleine paniek bij de medewerkers. Ondertussen kon Dax zijn ogen niet meer openhouden en lag dus al te slapen terwijl er nog geen EEG werd gemaakt. Zo vriendelijk, de medewerkers van het ziekenhuis dempte hierop al het licht in de kamer. Er werd nog iemand erbij geroepen, de elektroden (heten ze zo?) werden in een bak warm water gehouden, dit loste het probleem helaas ook niet op. Verdorie het zou toch niet waar zijn dat we voor niks zijn gekomen?
Mijn man een dag vrij heeft genomen, ik een werkdag heb omgeruild en Dax zo heb uitgeput en dat we naar huis gaan zonder een afgenomen EEG.
Gelukkig hadden ze een nieuw kastje gehaald waar de draden één voor één in moesten en toen werkte het !!

Dax lag al een half uur te slapen en bleef tijdens de EEG verder slapen, wat zeg ik; hij lag te snurken als een dolle. In het donker hebben we zo bijna een uur gezeten.
Toen hij wakker werd moest hij nog kijken in de knipperende lamp en blazen tegen een windmolentje. Hij deed alles weer zonder te mopperen.

 

EEG bij epilepsie

 

Wachten maar weer

Het lange wachten tot 15 maart kon weer beginnen.
Alsjeblieft laten we nu voor het eerst eens positief nieuws krijgen in onze epilepsie soap!
Het lijkt goed met Dax te gaan maar zoals ik al eerder schreef, ik durf nergens meer op te rekenen.
Elke keer krijg ik ander nieuws dan ik verwachtte dus deze keer geen verwachtingen maar natuurlijk wel hoop.

Exact op tijd belde de neuroloog, hoe fijn is dat!
Allereerst wilde ze weten hoe ik vind dat het met Dax gaat?
Ik vind dat het op zich goed gaat, minder boze buien en zit lekker in zijn vel.
Wel vind ik dat hij weer vaak moe is. In de voorjaarsvakantie heeft hij elke dag overdag geslapen.
Ook na school slaapt hij regelmatig. Vaardigheden die hij een tijdje niet heeft gedaan beheerst hij dan minder goed of is hij grotendeels vergeten. Dit is vooral voor Dax erg frustrerend.

De uitslag

Helaas moet ik je vertellen dat de uitslag van de EEG niet goed was.
De hoeveelheid epileptische activiteiten zijn niet verminderd.
Op zich is dit niet geheel vreemd bij kinderen met het Grin2a syndroom en ESES.
We moeten er rekening mee houden dat dit de komende jaren niet zal veranderen.
*SLIK* Dit is natuurlijk geen goed nieuws ten opzichte van zijn ontwikkeling.

Hoe nu verder?

Desondanks de epilepsie nog hevig aanwezig is vinden wij dat het beter gaat met Dax als een tijdje geleden. Grote zichtbare aanvallen zijn nagenoeg nooit meer aanwezig.
Ik sta er nu niet voor open om weer te sleutelen met de medicijnen, weer op en afbouwen. Weer wennen aan de bijwerkingen. Nieuwe medicijnen ziet de neuroloog sowieso niet zitten.
Sinds het gebruik (en gewenning van) Ospolot zien we een ander jongentje als toen hij Lamotrigine gebruikte. Je wenst dat je kind zich gelukkig voelt en niet gevangen in een lichaam welke in zijn greep wordt gehouden door de epilepsie. Sinds het gebruik van de Ospolot laat de slaap eeg ook gelukkig een “normaal” slaappatroon zien. Hij komt in de verschillende fases die de slaap kent. Dit was het enige positieve nieuws van de dag.
Met de neuroloog van het Wilhelmina Kinderziekenhuis heb ik afgesproken dat we elkaar over een half jaar zien en dan gaan overwegen om de Ospolot verder op te hogen en de Depakine af te bouwen. Dit vind ik enorm spannend en daarom heb ik met mijn echtgenoot besloten het nu nog even niet aan te gaan.

Diep van binnen wist ik deze uitslag maar met heel mijn hart hoopte ik op een andere uitslag.
Het was de emotionele mokerslag voor mij. Het niet lullen maar doorgaan mentaliteit hakte er even in. Het gegeven dat dit zo gaat blijven en zijn ontwikkeling serieus in de weg staat vind ik heel confronterend en verdrietig.
Heftig vind ik het dat mensen Dax zo overvragen omdat je niks aan hem ziet. Wat deze mensen niet weten dat wij daar thuis de rekening van gepresenteerd krijgen.
Kijk weet je het niet dan kan je er niks aan doen. Waar ik echter zo van baal dat mensen het niet aannemen als ik vertel dat Dax er langer over doet om vaardigheden aan te leren en vaak niet de aanpak nodig heeft die een gemiddeld kind wel kan hebben.

 

Emotionele dip

De tranen hebben deze dag rijkelijk gestroomd wat resulteerde in een knallende koppijn.
Ook andere zorgen en frustraties over de andere kinderen zorgde een enorme stress in ons gezin de laatste tijd. Het heeft me doen inzien dat de stress die wordt veroorzaakt door andere waar ik totaal geen invloed op heb moet laten voor wat het is.
Mijn taak is het welzijn van Dax en hier zal ik alles voor doen, ik heb er mijn handen vol aan.

Gelukkig was Dax op school en heeft hij niks mee gekregen van mijn emotionele aanval.
En als je dan als moeder zijnde het even niet meer weet dan weet je kleuterzoon het wel.
Uber lief en knuffelig was hij toen hij uit school kwam en de hele avond.
Meer heb je als moeder zijnde dan niet nodig. De onvoorwaardelijke liefde van je kind….met of zonder epilepsie en zijn beperkingen zijn alles voor mij.

We gaan er weer voor! Focus op geluksmomenten die wel kunnen realiseren.
De vooruitgangen benoemen en vieren en vooral heel veel genieten van elkaar.

Liefs Kaat

De perfecte huisjes (van Instagram)

Perfecte huisjes van Instagram

Ik ben een frequent gebruiker van Instagram (en andere Social Media) en hou ervan om legaal te gluren in andermans huis en leven. Zo laat ik ook 515 volgers mee gluren in mijn leven als moeder zijnde. Dus zoals de meeste ouders die foto’s posten op Social Media, is het een overkill aan foto’s van mijn zoon.

Iets gaat er niet goed

Veel gebruikers laten hun mooie interieur zien en daar doe ik dan best ook wel inspiratie bij op. Wij willen onze huiskamer ook weer een andere kleur geven en aanpassen.
Verbazingwekkend vind ik al die opgeruimde huizen in de zo (lijkt het) perfecte huizen.
Wat doe ik verkeerd? Zo ziet het er meestal bij ons niet uit?
Soms weet ik niet of het nou een echte foto is die iemand laat ziet of dat het een voorbeeld is van een woonmagazine zo perfect ziet alles eruit.

Herkenbaar?

Onze muren waren spierwit….waren ja!
Menig kinderhand is er langs gegaan en als je pech hebt schopt je tiener of kleuter ook even zijn baggerschoen er tegen aan.
De laminaatvloer zit vol met krassen al mag onze kleuter alleen met zijn auto’s op zijn speelkleed.
Hey!! Het heet niet voor niets speelkleed….daar moet je op spelen!!

Hoe de slaapkamer een waskamer werd

Mijn zoon heeft een hele leuke slaapkamer, je leest het goed SLAAPkamer.
Hoezo slaapt hij dan nauwelijks in zijn eigen bed. De laatste tijd is ons bed zijn favoriete slaapplaats.
En eerlijk? Hij slaapt er beter en ik dus ook.
De praktijk is dat als het geen weer is om de was in de tuin te hangen (of ik te lui ervoor ben) dat er al gauw een wasrek beland in zijn slaapkamer. Daar is er plek en schijnt het zonnetje zo lekker of staat de verwarming aan.
Op zolder staat ook zo een wasrek maar dan moet moeders steeds die trap op en af.
Mijn zoon neemt onze huiskamer in beslag dus ik pik gewoon een stukje van zijn slaapkamer.
Het duurt niet lang of ik leer hem dat als de was droog is dat hij het eraf kan halen en opvouwen, wat van hem is kan gelijk in zijn eigen kast. Nu hij toch niet in zijn bed slaapt is zijn bed de plek geworden voor schoon wasgoed op te leggen.

slaap of waskamer?

Iemand onze eettafel gezien?

Zie je onze eettafel? Die wordt niet alleen gebruikt om aan te eten.
We leven er aan en vooral blijft er veel op liggen.
Met jaloerse blik kijk in naar al die mooie opgeruimde eettafels met vrolijke bloemen erop.
Mijn man heeft hooikoorts en kan ook tegen veel bloemen niet, jammer joh voor de bos met tulpen die ik zo graag koop.
Het verf heeft te lijden op onze tafel en in die kier verzamelt zich elke week een half brood aan kruimels.
Soms ruim ik de tafel op en ziet het er zo gezellig en gestyled uit maar echt dat duurt niet lang.

eettafel kaat krabbelt
Eet- of leeftafel?

Fijn dat ze elke twee weken het oud papier aan huis komen ophalen. We verzamelen het in de schuur….althans dat is de bedoeling.
Voor je het weet staat de hele week een kartonnen doos in mijn huiskamer met papier. En het wordt alleen maar meer en meer.

papier hier!

Er Slingert van alles

Tassen aan overvloed maar die slingeren ook nog wel eens her en der. Daar maak ik mezelf ook schuldig aan moet ik bekennen. Ik kwam er deze morgen achter dat de zwemtas van gisteren nog in de huiskamer stond. Lekker hoor met het natte zwemgoed erin.
Schoenen is ook zo iets, die staan bij de salontafel, tuindeur en in de gang.
Het schoenenrek is soms nagenoeg leeg.
We hebben een kapstok! Toch hangt daar heel vaak iemand (ik noem geen namen) zijn jas of vest overheen. Het aanrecht staat vaak vol met servies welke nog prima in de vaatwasser past.

We hebben een kapstok!
We hebben een kapstok!

Balans is mijn sleutelwoord

Lieve mensen met jullie prachtige huizen.
Ik geniet van jullie foto’s en vraag me soms af hoe hou je het zo netjes?
Heb je nou ook een huishouden waarbij niet alles eruit ziet zoals in de woonbladen?
Deel ze dan ook graag met ons, het doet me inzien dat ik niet de enige ben die in een leuk huis woont (als er opgeruimd is) waar lekker geleefd word.
Ik geloof er nog steeds in: een opgeruimd huis is een opgeruimd hoofd !
Maar ik weet ondertussen ook dat niet iedereen het zo voelt en dat moet ik ook respecteren.
Als je, zoals ik, heel zuinig om moet gaan met je energie besteed ik die liever soms aan mijn kind door lekker op pad te gaan dan als een malle schoon te maken en op te ruimen.

De balans is belangrijk, deze was bij ons even niet goed maar ik ga mijn best doen om ook weer het perfecte huisje te krijgen. Een waarin geleefd mag worden, het wel schoon is maar waarbij soms een beetje rommel is. Maar vooral een huis waar we ons thuis voelen.

Liefs

Kaat

I’m Curvy and not a Model

RTl 5 heeft een nieuw tv programma “Curvy Supermodel”
Ik als een dikkerdje vrouw met rondingen ben erg blij dat er eindelijk een programma is waarbij ook vrouwen met een maatje “meer” mogen meedoen, gezien worden als volwaardig model.
Rtl zegt: ook vollere vrouwen zijn mooi en daar ben ik het helemaal mee eens.

Maatje meer en onzekerheden

Terwijl ik deze blog typ werk in ondertussen nog even een donut naar binnen, ik ben niet zomaar aan mijn curvy uiterlijk gekomen. Heel eerlijk gezegd ben ik vaak wel onzeker over mijn uiterlijk met mijn maatje MEER. Ik voel me minder vrij in bepaalde activiteiten. Zwemmen met vrienden bijvoorbeeld vind ik minder ontspannen als toen ik nog slank was.
Eet je als vollere vrouw een patatje dan hebben al gauw mensen daar een mening over. Als mijn superslanke vriendin dat zelfde patatje eet hoor ik eigenlijk niemand erover.

Veel jonge meiden zijn ook onzeker over hun uiterlijk, zeker als de modebladen/shows voornamelijk meiden laten zien met enkel maatje 34 of 36, ach doe eens gek maat 38 dan.
In de praktijk zijn er genoeg meiden die een grotere maat hebben dan 42.
RTL zegt dat om mee te doen aan Curvy Supermodel je minimaal maat 40/42 moet hebben.
In de jury zit de prachtige Daniëlle van Grondelle en zij heeft maat 42 las ik op de site van RTL. Ik vind haar prachtig! Wat een uitstraling heeft ze.

Niet curvy genoeg

De veel gelezen opmerking op Twitter was dat kijkers de modellen niet Curvy genoeg vonden.
Dat ze hadden gehoopt dat er ook nog vollere dames bij zaten met bijvoorbeeld maat 48 of 50 of groter. Als ik heel eerlijk ben, ik dacht ook wel bij het kijken: zo erg curvy vind ik haar niet.
Sommige werden door de jury inderdaad niet curvy genoeg bevonden.

Wat ik hoop

Mooi dat het programma nu ook deze dames een kans biedt maar ik hoop vooral in de toekomst dat één modellenwedstrijd genoeg is. Dat de maat niet alles bepalend is. Ja ik weet ook dat ze tijdens shows werken met standaard maten maar wellicht moeten ze deze dan maar aanpassen?
Een variëteit aan maten, lengte, en hierdoor dus de afspiegeling van de vrouwen van onze maatschappij.

Ik ben Kaat en ben Curvy XL.
Ik ben wie ik ben en ik hoop dat mensen vooral kijken naar mijn karakter en uitstraling.
Die rondingen of vetrollen zeggen weinig over wie ik echt ben.
De komende maanden ga ik desondanks toch WEER een poging wagen wat minder curvy te worden en niet omdat het per se lelijk is maar mijn overgewicht mijn gezondheid niet goed doet.

Ik gun iedereen een lijf waarin hij/zij zich gelukkig voelt.
Het zal helpen als we niet domweg elkaar beoordelen op het uiterlijk alleen.
Durf eens verder te kijken en te vragen dan dat.

 

Groet Kaat

 

 

 

Uw man ligt in het ziekenhuis vertelde een vreemde meneer

chauffeur in ziekenhuis

Vanmorgen op het werk kreeg ik een telefoontje van mijn cadeauzoon:
Er staat hier een meneer voor de deur en deze vertelde mij dat papa in het ziekenhuis ligt.
SCHRIK….is die meneer een agent die slecht nieuws komt brengen?
Mijn man is beroepschauffeur en menig vrouw van een chauffeur zal vast wel die angst kennen dat ze hopen dat hun man elke avond weer veilig thuiskomen.

Meneer die slecht nieuws kwam brengen

Mag ik die meneer even aan de lijn vroeg ik met een angstige stem?
De meneer bleek van het uitzendbureau te zijn waar mijn man voor werkt.
Uw man ligt in het ziekenhuis. Hij is buiten bewustzijn geraakt maar is nu wel aanspreekbaar.
Geen verdere details maar alleen de gegevens van het ziekenhuis waar hij lag.

Vol spanning belde ik het ziekenhuis op en kreeg mijn echtgenoot aan de lijn. Lang duurde dit gesprek niet want hij zei zachtjes; ik voel me niet goed worden en verbrak de verbinding weer.
Weer gebeld en gelukkig ging het na omstandigheden goed met hem. Hondsberoerd, misselijk en algehele misère toestand.

Wat is er gebeurd?

Bij een klant werd hij onwel. Hij voelde zich al niet zo lekker maar niks om je zorgen om te maken.
Binnen voelde hij zich onwel worden en gaf dat gauw aan. Net op tijd konden ze hem neerzetten voor hij buiten bewustzijn raakte. Temperatuur van 34,1 en een plas zweet van zijn hoofd.
Ze waren bang voor zijn hart en de ambulance was er heel snel.
Hij kan maar flarden herinneren van deze gebeurtenis.

Je moet er toch niet aan denken dat dit op de snelweg was gebeurd?
Hij zichzelf tegen de vangrail had aangereden of één van jullie familieleden of vrienden had geraakt.
Een joekel van een vrachtwagen geeft niet mee en de schade is vaak niet te overzien.
Het verbaast me vaak dat mensen chauffeurs als domme mensen wegzetten en ze zoveel op hun mopperen. Als zij niet voor dag en dauw op pad gaan zijn onze winkels leeg, worden onze online aankopen ook niet geleverd en ligt de economie op zijn reet.

Deze schrijfster heeft geen rijbewijs dus gauw een lieve vriendin gebeld die ervoor heeft gezorgd dat mijn echtgenoot opgehaald kon worden. Wat ben ik dankbaar dat er mensen zijn waarop je een beroep kan doen in een situatie als deze.
Ze denken dat het een virale infectie is…zware griep die ineens zijn intrede deed?
Het maakt mij niet uit maar het lijkt niks ernstig in ieder geval.
Heel even was ik bang dat ik slecht nieuws aan de kinderen moest brengen.

Chauffeurs zijn net mensen

Ga je nou straks boodschappen doen bij de Albert Hein (of een andere supermarkt) en sla je je hand op een lege plaats? Tja dat is even balen dat snap ik. Maar misschien kwam dat wel omdat de wagen die mijn man zou besturen noodgedwongen nu aan de kant stond. Er een andere chauffeur misschien ook met spoed naar huis moest? Of dat er op de weg van alles tegenzat.
Chauffeurs zijn ook maar mensen!
De chauffeurs hebben veelal partners, kinderen, ouders etc

Dankbaar dat het zo is afgelopen

Mijn chauffeur ligt nu boven in bed te klapperen onder twee dekbedden.
Ik zal mijn verpleegkundige-skills erop loslaten en hopelijk is hij gauw weer beter.
Maar bovenal ben ik zo ontzettend blij dat hij veilig is thuisgekomen en er geen gewonden zijn gevallen. Deze blijheid wint het van elk leeg supermarktschap wat er wellicht nu is ontstaan.

Opgeluchte Groet,

Kaat

 

Foto’s voor titelomslag zijn afkomstig van Pixabay