I’m Curvy and not a Model

RTl 5 heeft een nieuw tv programma “Curvy Supermodel”
Ik als een dikkerdje vrouw met rondingen ben erg blij dat er eindelijk een programma is waarbij ook vrouwen met een maatje “meer” mogen meedoen, gezien worden als volwaardig model.
Rtl zegt: ook vollere vrouwen zijn mooi en daar ben ik het helemaal mee eens.

Maatje meer en onzekerheden

Terwijl ik deze blog typ werk in ondertussen nog even een donut naar binnen, ik ben niet zomaar aan mijn curvy uiterlijk gekomen. Heel eerlijk gezegd ben ik vaak wel onzeker over mijn uiterlijk met mijn maatje MEER. Ik voel me minder vrij in bepaalde activiteiten. Zwemmen met vrienden bijvoorbeeld vind ik minder ontspannen als toen ik nog slank was.
Eet je als vollere vrouw een patatje dan hebben al gauw mensen daar een mening over. Als mijn superslanke vriendin dat zelfde patatje eet hoor ik eigenlijk niemand erover.

Veel jonge meiden zijn ook onzeker over hun uiterlijk, zeker als de modebladen/shows voornamelijk meiden laten zien met enkel maatje 34 of 36, ach doe eens gek maat 38 dan.
In de praktijk zijn er genoeg meiden die een grotere maat hebben dan 42.
RTL zegt dat om mee te doen aan Curvy Supermodel je minimaal maat 40/42 moet hebben.
In de jury zit de prachtige Daniëlle van Grondelle en zij heeft maat 42 las ik op de site van RTL. Ik vind haar prachtig! Wat een uitstraling heeft ze.

Niet curvy genoeg

De veel gelezen opmerking op Twitter was dat kijkers de modellen niet Curvy genoeg vonden.
Dat ze hadden gehoopt dat er ook nog vollere dames bij zaten met bijvoorbeeld maat 48 of 50 of groter. Als ik heel eerlijk ben, ik dacht ook wel bij het kijken: zo erg curvy vind ik haar niet.
Sommige werden door de jury inderdaad niet curvy genoeg bevonden.

Wat ik hoop

Mooi dat het programma nu ook deze dames een kans biedt maar ik hoop vooral in de toekomst dat één modellenwedstrijd genoeg is. Dat de maat niet alles bepalend is. Ja ik weet ook dat ze tijdens shows werken met standaard maten maar wellicht moeten ze deze dan maar aanpassen?
Een variëteit aan maten, lengte, en hierdoor dus de afspiegeling van de vrouwen van onze maatschappij.

Ik ben Kaat en ben Curvy XL.
Ik ben wie ik ben en ik hoop dat mensen vooral kijken naar mijn karakter en uitstraling.
Die rondingen of vetrollen zeggen weinig over wie ik echt ben.
De komende maanden ga ik desondanks toch WEER een poging wagen wat minder curvy te worden en niet omdat het per se lelijk is maar mijn overgewicht mijn gezondheid niet goed doet.

Ik gun iedereen een lijf waarin hij/zij zich gelukkig voelt.
Het zal helpen als we niet domweg elkaar beoordelen op het uiterlijk alleen.
Durf eens verder te kijken en te vragen dan dat.

 

Groet Kaat

 

 

 

Los, Losser, I’m Lost!

Kaat Krabbelt is Los

Los en losser, ik zou willen dat dat sloeg op mijn broekband.
Dat deze lekker los kwam te zitten doordat ik zo heerlijk ben afgevallen.
Helaas lezers, de broekband zit niet losser want I’m Lost.

In mijn blog van 30 december: Kerstschransen of heb ik me weten in te houden?
Kon je lezen dat mijn gewicht gelijk was gebleven na het kerstschransen.
De enorme meevaller heeft me Los gemaakt….wat zeg ik Losser.
Hierdoor besloot ik nog even te genieten van al het lekkere eten waarvan je eigenlijk wel weet dat dat het niet helpt om af te vallen

LOST

Zondigde ik eerst af en toe maar al snel verscheen die dame zonder ruggegraat weer.
Bij het ontbijt een lekkere beker chocolade melk en ’s avonds wat lekkers voor de tv.
Er was weinig voor nodig en ik was van het gezonde etenspad gewandeld.
Het feit dat ik afgelopen zaterdag zag dat ik slechts twee ons was aangekomen deed nog geen alarmbellen rinkelen.
Beloofde ik jullie vanaf januari weer mezelf te herpakken moet ik vandaag bekennen dat dat nog niet is gelukt.

In het gareel

Deze week werd er weer gewerkt. Vol enthousiasme nam ik een bak rauwkost mee en tonijn.
Wist de stroopwafel ‘s avonds me toch weer te verleiden om mijn tanden erin te zetten.
*zuchtend* typ ik deze blog en denk ik: herpak jezelf toch!
Aan de andere kant fluistert het stemmetje: geniet er nog even deze week van.
De oh zo bekende afvalstrijd gaat niet zonder slag of stoot.

Ik voel me er niet schuldig van maar wil die 5,5 kilo er niet zomaar weer aan eten.
Dat is ook de reden dat ik er over schrijf online, ik heb toch een beetje die stok nodig en stimulans die ik van vele van jullie krijg. Merk wel in mijn (afval)omgeving dat meer mensen een beetje Losser waren met de teugels.

Nobody is perfect

En ik zeker niet! Daar schaam ik me dan ook helemaal niet voor.
Ik las net : “Nobody is perfect, but life is about choices”
Keuzes genoeg: witte of pure chocolade? Een donut of een stroopwafel?
Wel op de weegschaal of deze in de vuilcontainer gooien!
Wel mij houden aan het Weight Watchers programma of niet.

I’m Lost
Deze week blijf ik nog even in deze modus. Heb er nu de kracht even niet voor.
Hoop volgende week te kunnen schrijven dat ik vastbesloten ben en er weer voor ga.

Verdwaalde groet,

Kaat

 

Foto’s die ik heb gebruikt zijn van Unsplash.com

Kerstschransen of heb ik me weten in te houden?

kerstschransen

 

Het roer moest om
Acht weken geleden nam ik de beslissing de strijd tegen de kilo’s aan te gaan.
Vorige week was het totaal wat ik ben afgevallen 5,7 kilo.
Op mijn totale gewicht wellicht niet veel maar ik ben er al echt héél blij mee.
Ik merk het verschil.

En dan staan de feestdagen massaal voor de deur.
Laat ik alles los? Of ga ik toch mijn nieuwe eetwijze doorzetten deze dagen?
Ik had besloten wel te genieten van wat extra lekkers: lees chocolade waar ik echt zo dol op ben.
Maar ook zou ik niet helemaal LOS gaan had ik me voorgenomen. Zoals vele van jullie wel weten zijn voornemens vaak dingen waar mensen van afwijken en zo ook ik.

Kerstschransen
De eerste kerstdag aten we varkenshaasje uit de oven, aardappels uit de airfryer en haricots verts gewikkeld in spek. Dit was nog netjes.
Door een onverwachte stresssituatie had ik de behoefte even LOS te gaan.
Mijn absolute favoriet: kerstbrood met een beker chocolademelk. In de avond lekker met mijn echtgenoot een doos zeebanket gekilled. FUCK IT !! Januari nieuwe ronde nieuwe kansen dacht ik.

favoriet van Kaat Krabbelt

Nu denk je misschien: maar Kaat nu was je weer aan het stress eten.
Ja kennelijk ben ik daar toch gevoelig voor.
Ik neem dit mee als aandachtspunt voor 2018 😉

Tweede kerstdag: gourmetten bij mijn schoonouders.
Dit is de ultieme tip wat mij betreft. Hierbij heb je zelf in de hand wat je wel/niet eet.
En geen stank in je eigen huis als je het bij een ander doet. In ons huis namelijk een verbod op gourmetten. Deze avond veel zalm, biefstukjes en varkenshaasjes gegeten. Geen magere sauzen en lekker ijsje als toetje. Overdag weer kerstbrood gegeten en kransjes en andere lekkernij.

D-Day
Na deze dagen ben ik op zich wat losser geworden met wat ik wel/niet heb gegeten.
Soms ultra gezond en soms ook lekker niet.
Vandaag was het weer mijn weegdag. Met het stemmetje in mijn hoofd: “je hebt wel genoten van al het lekkere eten” stapte ik de weegschaal op. Handen voor mijn ogen en weer die stem in mijn hoofd…..kom op Kaat: kijk wat de schade is !!

Gewicht is gelijk gebleven !!
Ohhh wat een meevaller. Ik moet er natuurlijk geen gewoonte van maken dit wekenlang zo te doen.
Januari begin ik weer heel serieus. Morgen heb ik namelijk mijn zinnen gezet op een oliebol en een appelbeignet!
Met een broekmaatje kleiner ga ik het nieuwe jaar in. Hopende dat er nog vele maatjes kleiner mogen volgen.

 

Opgewekte groet,

Kaat

 

Foto’s: unsplash

Week 7: Hoe Gordon mij teleurstelde en ik naar de chips greep

Vorige week bereikte ik mijn eerste 5 kilo succes. Althans 5 afgevallen kilo’s.
Daarvoor haalde ik regelmatig dat ik er 5 kilo gratis en voor niks cadeau  had gekregen. Het gaf me energie om zo door te gaan, helaas was dit maar van korte duur.

De energie werd deze week opgevreten door mijn lijf wat zo aan het vechten is tegen de reuma. De zorgen om onze zoon en andere factoren die ik niet kon beïnvloeden. Hierdoor hebben we minder tijd en aandacht besteed aan het gezonde koken als wat ik voor ogen had. Chinees besteld, hamburgers zelf gemaakt en gisteren zelfs ze een ritje snackbar. Gelukkig ook twee avonden vis gegeten met groenten.

Voordeel is wel dat ik overdag goed weet vol te houden.
Salades of een lekker broodje met ei of tonijn.
Deze week geen zelf gemaakt soepje maar dat gaat vast het weekend weer gebeuren.

Gordon
Nederland was in de ban dat Gordon zijn keuze zou gaan maken met wie hij zou trouwen. Ik hoopte oprecht dat hij Rogier zou kiezen. Wat een leuke, lieve man! Genesteld op de bank met een fleecedeken en mijn verslaving  “glaasje cola zero”. Whoop Whoop het werd Manuel niet. Blij klapte ik in mijn handjes.
Droog zei mijn echtgenoot: hij gaat niet trouwen.
Natuurlijk wel riep ik enthousiast.
Toen kwam het veel besproken moment in de media dat hij ook niet zou trouwen met Rogier. HUH What the fuck?

Teleurstelling
Serieus ik voelde me in eerste instantie genept. Zogenaamd op huwelijksreis geweest. Wat een poppenkast allemaal. Beetje teleurgesteld baande ik me naar de keuken en pakte een schaaltje chips. Daar was ze weer: de EMO-eter.
De enige vooruitgang was dat ik niet een hele zak killde maar netjes een afgepast schaaltje nam. EN bedankt Gordon!!
Zonder dollen het lijkt me logisch dat als je het niet voelt dat je niet gaat trouwen. Maar ik zat gewoon midden in de hype.

Normaliter associeerde ik tv kijken met iets lekkers erbij eten.
De eerste paar weken had ik het gevoel dat nog te willen en knabbelde ik op een wortel of snack a jack. De laatste twee weken had ik die behoefte nauwelijks meer. Wat een verlossing!

Wat stond er op de teller?
Nou Kaat kom nu maar met het verlossende woord.
Na best wat ongezonde maaltijden (gelukkig ook wel nog gezonde momenten) wat zei de weegschaal?
4 ons eraf *doet een vreugdedansje*. Serieus blij gewoon.

Mijn riem moet sinds deze week een standje strakker en ik merk dat shirtjes iets losser zitten. Ik moet alleen de teugels niet zo los laten de komende week.
Sinds vandaag is het puntenprogramma veranderd van de Weight Watchers en dat vraagt weer even om scherpte. Kortom de komende week is hopelijk een week van Focus en geen emo-vreetmomenten meer.

Tevreden groet,

Kaat

Kaat krabbelt valt af

Week 6: Suikergoed en marsepein is killing voor de lijn

Kaat krabbelt valt af

Heerlijk avondje was gekomen, avondje van Sinterklaas.
Wat nou avondje van Sinterklaas? Avondje van een overdosis aan calorieën  zul je bedoelen. Avondje van verleidingen en dan niet door de oude man of zijn Piet maar door al het lekkers wat erbij “hoort”.

Wij vierden het in het weekend en overdag begon ik al het lekkers al vast klaar te zetten en heb ik niet voorgeproefd (goed zo Kaat!). Tijdens het feest zelf heb ik klein stukje speculaas en paar chocolade pepernoten gegeten.
Aangezien mijn zus (die ook probeert wat kilo’s kwijt te raken) kwam, hadden we samen besloten om een tomatensoep te maken. Patat uit de airfryer en wat kleine snacks erbij en de kinderen waren ook blij. Ik vind dat echt een geweldige uitvinding moet ik zeggen.

Kaat Krabbelt valt af

Wie zoet is krijgt lekkers
‘s Avonds uitgeput met de worstenbeentjes op de bank besloot ik toch nog even “los” te gaan op het snoepgoed wat overgebleven was. Ik heb 30 punten genoteerd voor het lekkers wat ik heb gegeten. Alsnog heb ik veel snaaiwerk over maar deze heb ik de rest van de week niet aangeraakt.

Een avond lekker zalm gegeten met spinazie, niet op voorhand op de punten gelet en achteraf wel beetje geschrokken hoeveel punten de zalm was. Maar hey…ik heb wel zalig gegeten!
Het voornemen om meer water te drinken wil nog niet echt lukken dus daar moet ik echt even de focus op leggen.

Kaat Krabbelt valt af

Luie donders die los gingen
Donderdag hadden we het briljante idee: gemak dient de mens en we kopen geschilde aardappels. We gingen hier een andijviestamppot van maken. Het idee was prima maar de maaltijd was niet te hachelen. De aardappels waren echt niet lekker en met beetje lange tanden zaten we aan de stamppot. De helft opgegeten want het smaakte gewoon niet. Volgende keer dus weer gewoon de piepers zelf s
Met een klaphonger gingen mijn echtgenoot samen tv kijken.
Een item kwam voorbij over de frikadel. Hoe worden ze gemaakt? Minutenlang kwam de één na de andere frikandel in beeld. Een stemmetje in mijn hoofd zei: ik zou een moord doen voor een frikandel.
Waarschijnlijk keek ik smachtend naar de tv want ineens sprong mijn man op en dook de vriezer in. Jammer hoorde ik: we hebben geen frikadellen meer maar nog wel Dobben kroketten. Ik knikte van nee maar het stemmetje in mijn hoofd schreeuwde van JA!! Doe het!!
Maandenlang de frituurpan niet gebruikt en ineens lagen er 4 kroketten in te dobberen. Vrouw zonder ruggengraat zei ik hoef maar één hoor…maar je raadt het al. Ik heb er twee op gegeten. Zalig!
Eerlijkheidshalve moet ik ook opbiechten dat ik erna wel beetje last had van mijn maag.

Vrijdag voor de lunch maar een groentesoepje gegeten in de hoop dat niet teveel gevolgen zou hebben mijn Sinterklaas verwennerij en de onverwachte kroketten uitspatting.

Kaat Krabbelt valt af

Bevende beentjes
Zaterdagmorgen, het heerlijk ochtendje was gekomen. Nou ja met bevende benen stapte ik op mijn weegschaal. Kijkend met één oog zag ik een lager gewicht dan die week ervoor. Twijfelend of ik het juist had mijn WeightWatchers app erbij gepakt. Ja hoor 9 ons afgevallen.

Ja het was echt een heerlijk ochtendje, wat zeg ik: het was een heerlijke week!
Genoten van lekkere dingen maar ook weer bewust gezocht naar gezonde maaltijden. Mijn eerste mijlpaal is gehaald: 5 kilo eraf!
Op mijn gewicht is dat maar een klein percentage maar ik begin het wel te merken aan mijn kleding. Ik ben oprecht blij.

Doel voor ogen
Vanmorgen heb ik mezelf het volgende doel gesteld:
Ik wil mijn trouwring weer passen.
De ring heeft grote emotionele waarde omdat deze van mijn vader is geweest.
Al jaren ligt deze in de kast omdat hij niet meer over mijn dikke vingers past.

De komende twee weken moet zeker lukken en dan komt de volgende uitdaging eraan : Kerstdagen.
Ohh en dan Oud en Nieuw, ik snak nu al naar een oliebol, is echt mijn all time favorite. Het begin is er in ieder geval ik hoop dat het in deze lijn door gaat.
De lijn dat er weer een taille zichtbaar wordt *grinnik*

Lieve groet,

Kaat

 

Week 5: Bedrogen gevoel toen ik de waarheid van de weegschaal zag

Kaat krabbelt valt af

Vorige week zaterdag was een desillusie: na 4 weken stapte ik moedig op mijn nieuwe weegschaal. Trots dat ik de hele week me aan de weightwatcher punten had gehouden. Het ging me goed af dus kom maar op met het getal.
HUH???   1 onsje afgevallen? What the Piep……Hoe kan dit nou?
Bang dat het me niet ging lukken gevoel overheerste wel even.

Kom op Kaat ! Laat je onderkin niet zakken en een nieuwe week er weer volop tegen aan. Weer een week ziek thuis door oververmoeidheid van mijn reuma.
Ene kant heb je dan goed de tijd om thuis salades te maken voor de lunch aan de andere kant heb ik meer tijd om te denken aan eten, en geloof me dat kan ik heel goed. Donuts, chocolade, pepernoten, giga hamburgers zij zijn mijn lievelingshersenspinsels.

Kaat Krabbelt salade

We eten nu vaker vis tot grote blijdschap van mijn zoon.
Patatjes uit de airfryer zijn ook een succes.
Wel eet ik nog veel brood maar ja ik blijf wel binnen de punten en het vult goed.

avondmaaltijd Kaat Krabbelt

Luchtballon
Hele week een opgeblazen gevoel….ken je dat liedje met de volgende tekst?
“Zijn buik leek wel een luchtballon” Het voelde of ik elk moment kon opstijgen.
Opstijgen naar een zonnig eiland zou trouwens helemaal niet zo een gek idee zijn. Helaas was dat het niet maar wel een onprettig gevoel in mijn kleding.
Al met al begon het lood in mijn schoenen te zakken en dat maakt het bewegen nog zwaarder.

Bedankt Amerigo
Desondanks toch braaf door met tellen en wegen en bewuste keuzes maken.
Tv kijken deed ik altijd graag met iets te knabbelen en die drang wordt wel minder moet ik zeggen.  Stopte Dax ‘s avonds nog een winterpeen voor Amerigo in zijn schoen verdween die ‘s avonds zonder pardon in mama haar giecheltje. Tja die peen moet toch weggemoffeld worden. Later in de week stelde ik een appeltje voor want daar had ik ook best trek in. De suikerklontjes die af en toe worden neergelegd die verstop ik weer in de suikerpot.

Aanrader van de week vond ik de gevulde paprika’s uit de oven.
Extra mager runder gehakt, veel groenten, taco kruiden, tomaten, zilvervliesrijst en beetje garneren met 30+ kaas. Zalig was het !

Wie zoet is krijgt lekkers
Gisteren had ik nog weekpunten over en heb ik 9 chocoladepepernoten gegeten. Whow wat lekker…en wat bizar veel punten!
Zondag vieren we Sinterklaas en dat is dan een hele uitdaging.
Kan ik al dat lekker weerstaan? Zijn echt de dingen waar ik zo van hou.
In mijn hoofd en gevoel aan mn lijf gaat het afvallen sowieso niet zo goed.
Zal ik het anders over de feestdagen heen tillen sprak het slechte stemmetje in mijn hoofd?

Vandaag was het weer mijn weegmoment. Slaperig om 6 uur (met dank aan een stuiterende kleuter) stapte ik op de gevreesde weegschaal. Geen verwachtingen dus wat kon me gebeuren?
1,7 kilo afgevallen !!! Kaat droomde je? Eraf stappen en hup opnieuw erop.
Het is echt waar…whoop whoop al dansende in mijn hipster door de huiskamer.

Spirit is terug
In  vijf weken ben ik 4,1 kilo afgevallen en dat begint nu toch ergens op te lijken. Ik kan het dus toch!
Weer de spirit om zo door te gaan al zal het morgen wel een “uitdaging” worden. De wandeldate die ik in de vriezer had geparkeerd heb ik weer ontdooid. Kaat heeft er zin in!
Hopen dat mijn lichaam/energie beetje mee gaat werken, stap voor stap maar.
De eerste stappen zijn in iedergeval gezet.

Een iets lichtere groet van Kaat

Kaat krabbelt

Week 3: op het verkeerde dikke been gezet

Kaat Krabbelt probeert af te vallen

Vorig weegmoment was ik toch iets teleurgesteld, maar 6 ons.
Verstandelijk weet ik dat het natuurlijk goed is dat het niet te hard gaat en dat ik überhaupt gewicht ben verloren. Gevoelsmatig hoopte ik op meer omdat ik echt zó mijn best had gedaan.
Voornemen was om mijn dag en extra weekpunten op te maken en meer te drinken (lees water of thee). Want cola drinken kan ik de hele dag door (biechtte de cola-junk op). Met frisse tegenzin begon ik aan week drie met het weight watchers programma.

Zondigen
Zaterdag ging ik met zus en zoon naar de Ziggo dome. Gewapend met een appeltje in mijn tas. Ik sleep sowieso steeds fruit mee in mijn handtas.
Bij een gevoel van flauwte eet ik lekker wat fruit.
Voor het ontbijt, na wikken en wegen, een tosti genomen. Wat smaakte die zalig!
Na een geweldige show van André Kuipers wilde zoonlief naar de MC Donald.
*Zucht* dit vond ik even lastig. Met de gedachte dat ik al mijn weekpunten nog had en ik baalde van het resultaat in de ochtend besloot ik te zondigen.
I know….zondigen is het eigenlijk niet want ik mag alles eten als de balans er maar is. Mc Chicken en een patat gingen er genadeloos in.

Deze week bestond het diner uit:
*Wrap met Kip en veel groenten
*Haaskarbonade met patat uit airfryer en jonge kapucijners met piccalilly
*Spaghetti met mager rundergehakt en veel groenten
*Kipfilet, gekookte aardappels en wortels
*Zalmfilet, met patat uit airfryer en broccoli
*Zelfgemaakt tomatensoep met een kaastosti.

 

Homemade tomatensoep van Kaat Krabbelt

Toch stiekem wegen
De laatste drie weken slaap ik zeer slecht (lees weinig) en daardoor voel me zo moe. Zaterdags hebben we ons weegmoment maar tussendoor had ik me toch gewogen. NIKS NADA NOPPES afgevallen.
Fuck!!! Ik baalde zo ontzettend.
Zou het komen doordat mijn lichaam het zo zwaar heeft met de maar 3 uurtjes slaap per nacht? Dat ik een auto-immuunziekte heb?
De moed zonk me in mijn nieuwe laarsjes, welke wel trouwens geweldig zijn.

Het hunkeren naar troostvoedsel nam toe. Zeker nu de winkels worden bedolven onder de chocolade en speculaas etc.
Braaf nam ik een zakje nootjes mee die achteraf ook nog heel veel punten bleken te zijn waardoor ik besloot er maar 50 gram te nemen. Snack a jacks zijn mijn vrienden geworden.

Zaterdagmorgen: het moment van de waarheid was daar.
Met dikke bibberende klutsknieën op de weegschaal.
1,1 kilo eraf !!! *Doet een vreugde dansje in haar zaterdagvodden*
Yes, dit geeft de afvaller weer moed.

Het weekend maar eens op zoek naar “gezonde” taartjes want dat heb ik wel verdiend. Het het is ook leuk om te realiseren dat het ook anders kan.
Het thee drinken gaat goed alleen zo jammer dat ik alleen Meloen thee kan vinden in een pakje met 3 andere smaken erbij.
Heb jij nog een lekker recept voor een lekkernij, ik hoor het graag van je.

Gemotiveerde groet,

Kaat

 

Foto fruithart: unsplash.com

Week 2 : Teleurstelling versus Trots

Kaat Krabbelt valt af

Vol goede moed ben ik mijn tweede week in gegaan met eten volgens de het Weight Watchers principe.
Geen crash dieet maar bewust bezig zijn met je voeding. Afwegingen maken welke dingen je wilt eten en vooral heel vaak schrikken hoeveel punten voedingsmiddelen hebben waarvan je dacht dat ze eigenlijk best gezond zijn.
Heel erg handig is de app die ik gebruik, daarin kan je alles zo opzoeken en bijhouden. Je kan zelfs verpakkingen scannen. Zo sta ik nu dan ook in de supermarkt in de schappen. Dit tot grote verbazing soms van  het werkende (vaak piepjonge) personeel.

Hele week lekker en gezond gegeten. Ik hou soms in de avond best nog wat punten over. Dit schijnt geloof ik niet zo goed te zijn.
Het voelt voor mij tegenstrijdig om dan toch maar die punten op te gaan zitten eten. Ik probeer namelijk “streng” voor mezelf te zijn. Iets met alles of niets principe. Iets met bang dat ik anders weer in mijn oude gewoonte verval.

Teleurstelling
Nu hoor ik je denken: Kaat draai er niet omheen maar hoeveel ben je nu in de tweede week afgevallen? *zucht* Ik ben 6 ons afgevallen. Hier komt nu mijn teleurstelling om de hoek. Ik had echt op meer gehoopt (gerekend). Ik heb zó mijn best gedaan en met mijn overgewicht moet dat in het beginnen kunnen.
Niet gesnoept of gezondigd zoals ik normaal deed. Ik weet dat je bij Weight Watchers “alles” mag als je maar binnen je punten blijft. Dus zondigen bestaat eigenlijk niet maar dat is nog mijn psychische knop die om moet.

Kaat, kom op ! je bent afgevallen!
Daar is het je toch om te doen?
Ja, zo is het. Ik ben nu 1,2 kilo kwijt. Al zegt de app dat ik nu 3 kilo kwijt ben ha ha. Die maken het wel heel rooskleurig voor mij.
Komende week er weer volop tegenaan dus. Op zoek naar leuke/lekkere recepten.

Trots
Trots ben ik dat ik de verleidingen zoals ik die voel heb weten te weerstaan.
Ik was aan het winkelen in Alkmaar en toen voelde ik voor het eerst dat het een strijd was. Zoveel lekkers waar ik normaal wel eens voor kon zwichten. Broodje kip mee in mijn tas en een appeltje. In een steegje kwam ik langs een klein winkeltje die allemaal fruit verkocht en heb ik nog een lekker bakje ananas gehaald.

Trots op mijn echtgenoot die ook mee doet en al wat kilo’s kwijt is.
Die tijdens het werk onderweg probeert goede keuzes te maken en dat we er allebei achter komen dat een Breaker enorm veel calorieën bevat.
Samen is het makkelijker, net als de vriendinnen die nu ook mee doen.
Het helpt mij enorm.

Een goede week dus, al had ik stiekem op meer resultaat gehoopt.
Maar hé….ik heb wel resultaat geboekt!
Doel voor volgende week is wel mijn punten op zien te maken en MEER water drinken. Dat vind ik nog een beetje lastig.

Groetjes Kaat

 

foto: Pixabay

Mijn moeder is een dikzak!

Sint Maarten

Woensdagmorgen zittend op de fiets met je lieve kleuter achterop op weg naar school.
Mama? Heb je al een lichtstokje voor me?
Ik: die ga ik straks op zolder pakken ( lees zoeken in de overkill aan troep die wij daar verzamelen).
Heb je al geoefend met de klas op de Sint Maarten liedjes vroeg ik onschuldig.
Já riep Dax vrolijk: Mijn moeder is een dikzak!

Lachend vroeg ik hoe het liedje helemaal ging maar daar kwam geen antwoord meer op. Luid gillende bleef hij roepen; Mijn moeder is een dikzak!!
Hé lieve zoon dat zien de voorbijgangers ook wel hoor, dat hoef je niet zo duidelijk te benadrukken. Ik had hem gewaarschuwd en zei hier ga ik de juf op aanspreken hoor ! Is zij nou helemaal betoeterd.

Aangekomen op de fiets stond de piepjonge en slanke juf te wachten op de kindjes die met de bus worden gebracht. Goedemorgen juf ! Ik heb een gezond appeltje met u te schillen zei ik. Licht verbaasd keek ze mee aan.
Met een strak gezicht vervolgde ik: leert u nou mijn zoon dat zijn moeder een dikzak is? Dax zat te lachen en keek de juf vol verwachting aan.
Het viel even stil….ik heb toen maar lief naar haar gelachen om haar te verlossen. Uhhh nee zei ze ik leer ze: mijn moeder kijkt naar Tik Tak.
Proest….alsof de kinderen van NU weten wat Tik Tak is.

Deze dikzak van een moeder kan het wel hebben hoor.
Veel plezier vandaag met mijn Kleuter en wie weet ooit: als je zelf misschien nog een kindje krijgt en die roept naar je: mijn moeder is een dikzak.
Dan denk je terug aan deze morgen in november 2017.

Lieve groet,

Kaat

Foto: Pixabay

Met frisse tegenzin een nieuw begin

Kaat Krabbelt moet afvallen

Ieder pondje gaat door het mondje, wie kent die term niet?
Nou er zijn dus heel veel pondjes door mijn mondje heen geglipt.
Van normaal postuur verandert in een dikkerdje. Wel een gezellig dikkerdje volgens vele.

Natuurlijk weet ik dat dit niet gezond is.
Ja ook ik zou best kleding willen kopen in een “normale” kleding winkel.
Hoe heeft het dan zo ver kunnen komen?
Tja…..*haal mijn schouders op* en kijk vol ongeloof naar het scherm.

Vanaf afgelopen maandag ga ik proberen die strijd met de extra kilo’s aan te gaan.
Eerlijk? ik ben als de dood dat het me niet lukt. Daarom is het nogal een stap om het hier online neer te zetten. Dan kunnen mensen me er mee om de oren slaan als het (even) niet lukt. Want zo zijn veel mensen helaas.
Liever heb ik steun van jullie ! En nog beter als we elkaar steunen, er zijn zoveel mensen die ook dit gevecht (moeten) voeren. Kom maar door met de gezonde recepten !!

Met de huisarts heb ik gesproken over een maagverkleining, ik zou daar op papier wel voor in aanmerking komen. Heel veel succesverhalen om mij heen en dan denk ik vaak: dat wil ik ook!
Helaas weet ik ook dat ik een gevoelige maag heb en ben bang dat het wellicht niet goed uit pakt. Ik heb met mezelf afgesproken dat ik het eerst nog eens “zelf” moet proberen. Dan kan ik altijd nog die stap maken…en hele heftige stap want er is niet echt een weg terug. Daarbij ken ik ook genoeg verhalen waarbij de operatie niet goed is verlopen.

Gesterkt door mijn zus en een vriendin gaan we de uitdaging vanaf vandaag aan.
Ik ga niet de koolhydraten of suikers verbannen, shakes nemen of andere pillen maar ‘gewoon’ (noem het maar gewoon) door je eetgewoontes te veranderen. Middels Weight Watchers ga ik de eerste stap zetten.

Sporten is voor mij nagenoeg niet mogelijk dus daar moet ik het niet van hebben. Hooguit wat meer wandelen als het lukt.
Mijn ultieme doel is dat ik activiteiten met Dax kan blijven ondernemen.
Dat ik meer energie krijg want door mijn Syndroom van Sjögren en Fybromyalgie heb ik al zo weinig energie. Ik hoef geen slanke den te worden maar wel dat ik niet meer in de ernstige obesitas categorie val.

Beloftes maak ik niet alhoewel ik beloof dat ik nu mijn best ga doen!
Gisteren hadden we onze gezamenlijk weegmoment. In vijf dagen tijd meetbaar zes ons kwijt. Ik vermoed dat ik één kilo kwijt ben aangezien bij constateren maandag dat mijn weegschaal overleden was. Een weegschaal geleend die iets zwaarder weegt (Dax was vorige week gewogen bij de kinderarts en woog hier 4 ons zwaarder op). Mijn zus zorgde ervoor dat de volgende dag een nieuwe weegschaal werd bezorgd. Geen excuus dus.

Stiekem had ik op meer verlies gehoopt de eerste week, ik heb zo mijn best gedaan. En eerlijk Ik heb echt lekker gegeten. Al hunkerde ik gisteravond wel naar iets lekkers (lees ongezonds).
Blij dat mijn echtgenoot ook de aangepaste avondmaaltijden lekker vindt.

Kortom ik doe een poging. Veroordeel me niet als het niet mocht lukken.
Heb jij een ultieme tip? Een Do of een Dont? Een succesverhaal?
Ik hoor het graag van je in een reactie.

Groetjes van  Kaat