2018: wat was je verrassend maar vooral zwaar

Kaat krabbelt 2018

De laatste dag van het jaar is bijna aangebroken. Een mooi moment om terug te kijken op het afgelopen jaar. Wat heeft het mij/ons gebracht ? Wat waren de hoogtepunten? welke teleurstellingen heb ik gevoeld?

Als je mij vraagt: Kaat wat vond je van het jaar 2018?
Dan antwoord ik vanuit mijn gevoel: zwaar, loodzwaar, onmenselijk zwaar.
Eigenlijk kan ik zeggen dat ik 2018 een ontiegelijk KUT jaar vond.
Ons hele gezin heeft mega harde klappen te verwerken gehad en vooral de onmacht en oneerlijkheid door andere mensen hebben me intens geraakt.

Ik ben gelukkig altijd wel in staat om ook te kunnen kijken naar de mooie momenten die het jaar heeft laten zien. Deze momenten heb ik dit jaar nog meer gekoesterd dan anders. Net zoals goede vrienden…die er wel waren in moeilijke tijden.

Minder gaan werken

Begin 2018 ben ik voor 50% afgekeurd.
In mijn blog  Sjögren Sucks hebben jullie al kunnen lezen dat ik het Syndroom van Sjögren heb. Daarbij heb ik nog fybromyalgie en een pijnsyndroom wat hevige zenuwpijnen geeft. Een versleten knie had ik al een tijdje en de dokter constateerde ook nog astma dit jaar. De bingo kaart werd nog aangevuld met een scheur in een pees in mijn schouder. Sjögren is een vuile smiecht en zorgt voor een heftig aftakelingsproces. Ik kan het niet stoppen en dat frustreert behoorlijk. Van een ondernemende vrouw ben ik vooral een huismus geworden. Mijn energie besteed ik vooral aan werken en leuke dingen doen met Dax. De afgesproken werkuren haal ik zelden en ik ben periodes ook ziek thuis. Ik kan de ballen niet meer hoog houden. Het overleven kost me teveel van mijn lichaam en daardoor kan ik soms weinig meer.

Ik moet een herkeuring aanvragen, ik weet niet wat ik wil en moet. Wat mijn insteek moet zijn?
Mijn werkende leven wil ik niet opgegeven eigenlijk. Ik heb een goede werkgever, leuk werk en geweldig leuke collega’s. In 2019 gaan we er weer voor en we gaan zien wat UWV gaat beslissen.
Eng vind ik het…mijn onafhankelijkheid brokkelt af.

Kamperen

Het huwelijk is er één waar je compromissen moet sluiten op vele vlakken. Zo ook op vakantiegebied in ons geval. Ik hou van vliegvakanties en luxe, ik hou ook van kamperen en vind iets huren ideaal.
Mijn man is een kampeertijger en wordt gelukkig van een caravan. De afgelopen jaren was het compromis om wel naar campings te gaan maar iets te huren. Soms beviel het heel goed maar soms betaalden we een vermogen en sliepen we in een aftands bed.

Dit jaar zijn we met onze eigen caravan op vakantie gegaan. Een kleine camping geboekt omdat de tieners niet meer met ons meegaan. Wat was het leuk ! Wat heeft Dax genoten van zijn vrijheid. Mag hij thuis niet alleen buitenspelen kon hij nu scharrelen op ons veld waar genoeg kinderen stonden. Beetje bij beetje mocht hij alleen naar de speeltuin en meneer kwam thuis en vertelde dat hij verkering had! Je kan zo een zes jarige ook niet even alleen laten *grinnik*

Dit gaan we weer vaker doen! Afgewisseld met soms ook een leuke accommodatie te huren.
We zijn nog nooit zo goedkoop op vakantie geweest als in 2018 en dat is ook een eye-opener weer.
Vakantie hoeft niet altijd bakken met geld te kosten.

 

kamperen

 

Epilepsie

De epilepsie van Dax laat zich niet volledig onder controle krijgen.
De medicijnen Ospolot hebben een goede uitwerking op hem maar de EEG’s laten nog steeds ontzettend veel epileptische activiteiten zien. Het verklaart waarom leren zo lastig is op een “normaal” tempo en manier.
In 2018 hebben we veel verwachtingen laten varen en leven we per dag. Hij geeft zijn kunnen en energie aan per dag. Balen is het soms als je iets denkt te gaan ondernemen en het kan niet omdat Dax te moe is. We hebben veel zorgen om hem gehad maar TROTS heeft de overhand.

Trots hoe hij alles doorstaat. Trots dat hij op school zich zo ontzettend inzet ook al is het zo moeilijk voor hem. Hij heeft zo hard zijn best gedaan dat hij niet meer naar logopedie hoeft in 2019.
We zijn nu bezig om de Ospolot te verhogen en ik hoop dat 2019 een beter jaar wordt voor hem.
De verwachtingen zijn niet hoog maar ik heb wel hoop.

 

 

ESES EEG

 

Cadeaudochter en kleinzoon

De lichtpuntjes in ons gezin zijn de mooie momenten met Miss M en little X.
Onze kleinzoon is bijna twee en het wordt steeds leuker vind ik.
Hij kan samen spelen met Dax, begint lekker te praten en maakt je huis onveilig.
Weet je wat het mooie is van een kleinkind? Je hebt voornamelijk alleen de leuke dingen. De nachten waarin hij ziek is heb je hem normaal gesproken niet.
Hij brengt heel veel vreugde in ons leven en ik kan weer ongegeneerd kleine maatjes shoppen.
Trots ben ik op Miss M hoe zij zich ontwikkelt tot een volwassen vrouw en moeder. We verheugen ons op veel meer momenten samen

 

kleinzoon en zoon Kaat

Droomautodag en Villa Pardoes

Een kind hebben die een aandoening heeft en waar je vaak zorgen om hebt hakt er soms in.
Dit jaar zijn we voor het eerst naar de Droomautodag gegaan lees mijn eerdere blog als je wilt :  Droomautodag
Een dag waar Dax nog steeds over heeft. We willen in 2019 er zeker weer bij zijn.

 

droomautodag

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Misschien wel het allermooiste van het afgelopen jaar is onze vakantie in Villa Pardoes. Ik ga hier nog een blog over schrijven. Dax zijn droom om naar de Efteling te gaan is uitgekomen.
Het was een magische week vol mooie momenten en waardevolle ontmoetingen.
Dit soort dagen geven zoveel plezier en energie! Dankbaar voor alle vrijwilligers en medewerkers die dit mogelijk maken.

 

 

Villa Pardoes

Onrecht en onmacht

Een hele heftige situatie hebben wij dit jaar meegemaakt. Het valt zwaar als je aangifte moet doen tegen een bekende van je. Maar soms heb je geen andere keuze omdat je weet dat iets zo ontzettend fout is en het andere zoveel schade toebrengt. Ongelofelijk vind ik het als de politie de dader pas na vijf maanden verhoord. Als deze vervolgens ontkent en er komt geen zaak van dan ben je lamgeslagen.

Voor het eerst in mijn leven ben ik het geloof kwijt geraakt in het rechtssysteem. Ik kan er niet teveel inhoudelijk over zeggen maar dit heeft me zo ontzettend geraakt dat ik er ziek van ben geworden. Verdrietig en boos en vooral veel ongeloof.
Voor mij zat er geen andere keuze op dan deze persoon te verbannen uit mijn leven.
Het klinkt simpel maar dat was het niet, het was loodzwaar.
Hierdoor hebben we vrienden verloren maar deze mensen verdienen wat mij betreft ook de titel vrienden niet meer. Bedankt alle lieve vrienden die mij en ons hebben gesteund.
Ik moet dit een plekje zien te geven en ik hoop dat dit gaat lukken in 2019.

Nog steeds een dikkerdje

Begon ik begin 2018 vol goede moed om wat kilo’s af te vallen, is daar eind 2019 niks meer van te zien.
Ik was iets van 7 kilo afgevallen en voelde me zo blij en trots. Mijn afval blogs werden goed gelezen en ik vond bij veel lezers steun. We deelde recepten uit en het leek goed te gaan. Toen de stressvolle situatie ontstond en mijn gezondheid steeds slechter werd lukte het me niet meer. De kilo’s kwamen er beetje bij beetje weer aan en nu ben ik weer terug bij af.
Ik heb de kracht nog niet gevonden om op dit vlak te knallen

En dan nog dit:

 Mijn man heeft een nieuwe baan gekregen. Blij dat hij niet meer hele lange dagen maakt als chauffeur. Trots dat hij alle cursussen die hij moest doen heeft gehaald. Ik hoop dat zijn contract wordt verlengd in 2019. Het heeft mij meer rust gegeven dat hij een vaste baan heeft nu ik gedeeltelijk ben afgekeurd.

Dankbaar met de hulp voor Dax van mijn schoonouders, zo gelukkig dat Dax zo graag bij hun is. Hoe bijzonder dat we in dezelfde straat wonen.
Lieve buurvrouw Monique wat zijn we blij met jouw hulp. Dax komt zo graag bij jullie en de hondjes.
Blij met zulke lieve buren!

Allerliefste zus, wat zou ik zonder jou moeten beginnen?
je bent een tweede moeder voor Dax, en wij kunnen altijd op je rekenen.
Je geeft wijze raad, helpt me keuzes te maken en bovenal kan ik altijd bij je terecht.
Bovenal kunnen we ook heel veel lachen met elkaar. Fijn dat onze band zo sterk is!

Totaal uit mijn comfortzone heb ik een fotoshoot gehad.
Ik wilde foto’s hebben die ik kon gebruiken voor mijn blog.
Suzanne van Bloos Visagie & Fotografie heeft de foto’s voor gemaakt.
Ik ben nog steeds blij met het resultaat. Haar facebook pagina : Bloos

 

Blog

Ik ben teleurgesteld in mezelf dat ik veel minder tijd in het bloggen heb kunnen steken als ik zou willen. Simpelweg ik had er de energie en kracht vaak niet voor. Door stress en ziekte heb ik mijn laptop soms weken niet aangeraakt. Evengoed ben ik trots op mezelf.

Cijfers van 2018:

13.698 weergaves

8686 bezoekers

100 mensen lieten een reactie achter.

de Blog Twintig handen op één buik  2.057 bekeken in 2018. Deze blog werd in 2017 ook al goed gelezen wat het totaal maakt op 3.169.

De blog uw man ligt in het ziekenhuis vertelde een vreemde meneer over mijn man die onwel werd als vrachtwagenchauffeur is 1776 bekeken.

Ik heb vele mailtjes gekregen van mensen die me een lief bericht stuurde als steun. Ook merk ik dat ik vaak word gevonden in de zoekmachines door ouders die ook kindjes hebben met ESES of een andere epilepsievorm. Fijn dat we elkaar kunnen steunen en helpen.

Dankbaar voor de leuke samenwerkingen!
Zijn de kersjes op de taart wat mij betreft.

Felice van Baby en Kind, fijn dat ik bij jouw team mag horen en je me altijd wilt helpen.
Jeanine van  strijken is suf   (eerder heette de site Julia Flynn), ik heb niet veel aangeleverd bij je maar je staat ook altijd voor me klaar. Hoop je in 2019 te ontmoeten en vooral blogs aan te leveren. Jullie zijn beide toppertjes!

Vraagbaak Erik dank je wel voor je hulp als het nodig is.
Verheug me er op om in 2019 door te pakken en mijn blog te veranderen.

Mijn grootste dank gaat uit naar jullie! Mijn lezers.
Dank jullie wel voor het lezen van mijn blogs. Ik vind het leuk als jullie soms een reactie achterlaten of mijn blog delen op Facebook. Zonder jullie zou het plezier van het bloggen allang zijn vergaan.
Lieve lezers, ik wens jullie allemaal een fantastisch mooi en gezond 2019 toe. Veel leesplezier van mijn krabbeltjes in het nieuwe jaar !

Lieve Groet van Kaat

 

 

Kaat Krabbelt

Moederdag zonder moeder en geen knutselwerkje van mijn zoon

Moederdag Kaat Krabbelt

Stroomde je mailbox of brievenbus ook over met advertenties met cadeautips voor de liefste moeder? Elk jaar weer denk ik: maar ik heb helemaal geen lieve moeder.
Ik hoop dat mijn zoon dat nooit gaat vinden en mij altijd laat weten dat ik de liefste mama ben.
Waarom maakte hij dit jaar geen knutselwerkje voor zijn moeder?

Leven zonder moeder

In mijn beleving heb ik geen moeder meer, ik denk dat ze nog wel leeft maar zeker weten doe ik het niet. Ik heb haar immers al 33 jaar niet meer gezien.
Ik mis er niks aan, dat wil zeggen ik mis haar als persoon niet. Want alhoewel ik warme gevoelens koester voor haar rol in het begin van mijn leven heeft ze er daarna alles aan gedaan om zich alles behalve een liefde volle moeder te gedragen. Dan druk ik het nog zachtjes uit en deze vrouw verdient in mijn ogen ook de titel moeder niet meer. Ik leef langer zonder moeder dan met en dat is gewoon geworden. Als ik jullie foto’s zie op Instagram, Twitter of Facebook samen met jullie moeder dan kan ik alleen maar denken: god wat mis ik mijn vader. Hij was mijn moeder en vader inéén.
Dus geen bezoekje aan mijn moeder deze dag en ook geen gevoel van missen.
Ik kan alleen maar denken: ik snap niet hoe jij als moeder zijnde de keuze hebt kunnen maken om het leven van je dochters kapot te willen maken. En vrouw….we hebben het gered zonder jou en wat een gemis dat jij als moeder zijnde op deze dag je twee meiden niet ziet en je prachtige kleinzoon.

Moederdag commerciële onzin?

De veel gemaakte opmerking is dat Moederdag commerciële onzin is (net als Vaderdag trouwens). Alleen ontwikkelt om de winkeliers te spekken. Ik haal er mijn schouders bij op, je kan het net zo duur maken als jezelf wilt. Een tekening kost niks extra’s denk ik maar.
Soms denk ik wel eens dat de vaders van nu en de winkeliers samenspannen. Hoezo denk je dat een moeder blij wordt van een strijkbout? Een super de luxe wasmachine voor mama adverteert een witgoed gigant. De mafketel die dat bedacht heeft is vast en zeker een man die zijn overhemden laat wassen en strijken door zijn vrouw. Hoezo zie je deze advertenties niet bij Vaderdag?
Als mijn echtgenoot hiermee aan komt veranderen in vechtgenoten en ben ik genoodzaakt mijn eerder gekregen deegroller ter hand te nemen.

Zonder dollen, mij maak je wel blij met lekkere chocolade of een lekker luchtje.
Zoonlief is met zijn vader op pad gegaan en beide mannen hebben een eau de toilette uitgekozen.
Dax heeft deze verstopt in zijn kledingkast en mij verteld dat hij het cadeautje heeft verstopt, niet vertelt waar het is maar dat ik absoluut niet in zijn kledingkast mag komen.
De spanning was handelbaar voor hem maar het had niet te lang moeten duren. Hij kan nog niet goed lang een geheim bewaren. Zijn blijheid toen hij het mocht geven deze morgen deed mij meer dan het hele cadeau op zich. Elke keer als ik het opspuit weet ik nu al dat hij benoemt: die heb je van mij gekregen hé mama? Gelukkig heb ik een fles van 200 ml gekregen dus hij kan het héél vaak tegen mama zeggen.

 

Moederdag bij Kaat krabbelt

 

Op school wordt er niet geknutseld voor Moederdag

Voor de meivakantie kregen we een brief van school waarin staat dat de kinderen op deze school géén moeder- of vaderdagcadeau maken. We krijgen een feestelijke afsluiting van het schooljaar en dan zullen de kinderen een gepaste attentie maken voor alle ouder(s)/verzorgers.

Mijn grootste plezier is toch eigenlijk wel als ik zo zelf geknutseld moederdagcadeau krijg. Alle vorige cadeaus heb ik bewaard en ik had er nu ook weer op gerekend. Ik was dus wel een beetje teleurgesteld moet ik eerlijk bekennen. Nu denk je misschien maar dat kan thuis toch ook worden geknutseld. In theorie is het antwoord: JA! In de praktijk zal het antwoord Nee zijn met de knutselskills van mijn man.

Hij kan mega mooie laarzen voor me kopen, een lekker luchtje of wat dan ook maar hij knutselt nooit met onze zoon. Het komt niet bij hem op en dat is prima want we kunnen niet allemaal dezelfde kwaliteiten hebben. Daarmee zeg ik niet dat ik knutselskills heb want mijn hele jeugd was handvaardigheid één grote nachtmerrie….maar hey toen hadden we nog geen Pinterest. Met die voorbeelden lukt het deze onhandige moeder zo nu en dan toch hele leuke dingen te maken met haar kleuterzoon.

Maar wat als je nou geen moeder in je leven hebt?
Of zoals bij Dax in de klas een meisje twee moeders heeft?
Dan zijn die dagen dat de kinderen zitten te knutselen in de klas voor moeder- of vaderdag misschien wel heel pijnlijk. Vele gezinnen zijn niet meer zo ‘traditioneel’ met één vader en één moeder.
School heeft best wel een goede oplossing bedacht er komt één feest voor wie jou ouder of verzorger is en het kindje maakt dan één (of meerdere) cadeaus.
Mijn teleurstelling heeft plaatst gemaakt voor sympathie voor deze werkwijze. Denk dat ze er goed over na hebben gedacht en ze zo menig teleurstelling of verdrietige vragen hebben weten te voorkomen. En ja ik weet dat onze kinderen teleurstellingen krijgen te verwerken in het leven…maar die komen vanzelf wel. Nu zijn ze pas kleuters die op speciaal onderwijs zitten.

Je bent mijn moeder niet!

Menig stiefouder heeft dat wel eens naar zijn/haar hoofd gekregen van één van de stiefkinderen.
Er zijn tegenwoordig zoveel samengestelde gezinnen en daarbij dus ook stiefouders en de daarbij horende stiefkinderen.
Deze opmerking heb ik nog niet gehad maar het klopt wel.
Ik ben hun moeder niet en zal dat ook nooit worden, dat wil niet zeggen dat ik niet van ze hou.
Hoe fijn is het als je stiefdochter je op deze dag ook altijd laat weten dat ze je lief vindt?
Super fijn !! Met haar 17 jaar vindt ze een tekening maken wellicht niet meer passend maar daar ben ik niet treurig om als ze met zo een lekker pakket van Rituals aan komt. Het voelt heel fijn.

 

kaat Krabbelt en moederdag

 

Tot slot richt ik mijn laatste woorden aan mijn schoonmoeder.
U bent mijn moeder niet maar vanaf dag één heeft u uw armen voor mij geopend.

Dank u wel! Genoeg horrorverhalen van schoonmoeders die het leven van schoondochters zuur maken, gelukkig herken ik deze niet.
We wonen bij elkaar in de straat en ik ben dankbaar dat ze ons altijd wilt helpen.
U bent een lieve schoonmoeder !!

 

Liefs van Kaat

 

PS: Voor alle vrouwen die het niet is gegund moeder te worden, ik denk op deze dag ook aan jullie.
Weinig woorden die het gemis kunnen goedmaken. Dikke knuff !!

 

Twintig handen op één buik

Vier handen op één buik
Wekelijks keek ik het programma “vier handen op één buik”, vol verbazing zag ik hoe de tienermoeders soms bewust kozen voor een zwangerschap.
Vaak slechte banden met ouders, opleidingen niet afgemaakt, geen huis of inkomsten. Sommige BN-ers lukte het goed de meiden op weg te helpen naar zelfstandig moederschap met de juiste omgevingsfactoren.

Met een tiener cadeaudochter in huis keek ik ook vaak dit programma. Soms zei ze: maar die meiden zijn zelf nog kinderen !! Ja dat klopt Miss M, zorg dat het jou nooit gebeurt. Het hoeft niet in deze tijd. Maak je opleidingen af, zorg voor inkomsten, een eigen huisje en als ik je een tip mag geven: geniet nog even van een kinderloos bestaan! Ontdek de wereld, maak mooie reizen, lekker stappen met vriendinnen en mocht je kinderen willen dan komt die tijd van zelf wel.

Voorlichting
Ik ben een heel open persoon, dus bij ons aan tafel mag er alles gevraagd worden en geef ik eerlijk antwoord. Zo heb ik de tieners verteld over blunders die ik heb gemaakt als tieners zijnde of jong volwassene. Ik ben immers ook niet perfect en de boodschap was: je kunt ALTIJD bij me terecht als je problemen of vragen hebt. Soms zijn de uitdagingen (zo noem ik liever problemen) zo ingewikkeld dat je er hulp bij nodig hebt.
Voorbehoedsmiddelen werden vaak besproken, met een komkommer aan tafel heb ik voorgedaan hoe een condoom werkt. Kortom het zou ons niet gebeuren dat onze tienermeid zwanger zou raken !!

Ongeloof
September 2016 belde mijn man me op het werk: ik heb slecht nieuws. WAT?? hé nee toch is de auto stuk vroeg ik naïef.
Miss M is zwanger. HUH Wat? Mijn collega’s waren getuigen van een mond die op een bureau viel. Wat een TRUT zei ik als eerste, want ze was al heel ver zwanger. Hoe dan? Waarom hebben wij niks doorgehad? Waarom heeft ze niks gezegd? Ik kon er werkelijk niet bij met mijn verstand. Ik dacht werkelijk dat we zo een goede band hadden (en die hebben we eigenlijk ook) dat ze me alles kon vertellen, dat als je heel open bent over seks je dit een stap voor bent. Ik heb serieus weken gestruggeld met mijn gevoel hierover.
Ben ik te kort geschoten, is onze band toch anders dan ik dacht? Inmiddels heb ik van deskundige begrepen dat het niet aan ons lag. Om alle misverstanden uit de wereld te hebben Miss M heeft hier niet bewust voor gekozen. Noem het dikke pech en op het moment dat ze er achter kwam was ze 23 weken zwanger en kon ze niet anders dan het kindje te krijgen.
Na goed na te hebben gedacht koos Miss M er voor om er dan ook zelf voor te willen zorgen.

Na één dag van ongeloof zijn we overgegaan in de praktische modus. Er komt een baby dus er moet veel geregeld worden. De invulling van hoe en wat dat duurde aantal weken maar het regelen van spullen kwam gelijk op gang. Lang leve marktplaats en lieve vrienden en familie. Dank je wel lieve (onbekende) moeders van internet die spullen gaven. Hoe hartverwarmend is dat! In dit soort situaties leer je echt je vrienden kennen en ontdek je dat er zoveel mensen zijn op de wereld met een GROOT hart.

Hulp
Zie je op tv het vaak ontbreken aan de juiste hulp hebben wij zo geboft met de juiste maatschappelijk werker die ons in contact bracht met Amber.
Amber zelf ooit een tienermoeder geweest was een geschenk uit de hemel voor ons. Zij begreep Miss M zo goed en ons trouwens ook. Zij weet de juiste wegen te bewandelen maar bovenal is ze verschrikkelijk lief.
Zonder haar hadden wij dit traject nooit zo goed kunnen bewandelen.
Ik gun elke tienermoeder een Amber in haar woonplaats. Zij wees ons op feit dat Miss M zich meerderjarig kon verklaren zodat ze zelf het gezag kan uitvoeren over haar kindje. Voerde gesprekken met school, want het doel was wel: MET diploma van school te komen. Organiseert bijeenkomsten voor tienermoeders uit onze woonplaats en zorgt ook nog voor een lekkere maaltijd. Bij allerlei instanties gaf zij Miss M steun en voerde gesprekken indien noodzakelijk. Samen met zijn allen hebben we gekozen en gezocht naar de juiste invulling en dat is voor nu een pleeggezin voor Miss M en haar zoontje. In mijn volgende blog zal ik deze keuze uitleggen.

Het doel is dat Miss M in de toekomst samen met een andere tienermoeder en hun kindjes in een huisje gaat wonen. Zo worden ze voorbereid op zelfstandig te gaan wonen. Wij gunnen elke tienermoeder (en haar ouders) de begeleiding die wij hebben gehad. Als je het niet zelf heb meegemaakt dan kan je je niet voorstellen wat een impact het heeft in je gezin. Een kind krijgt een kind. De hele wereld vindt er IETS van. Gelukkig zijn er ook veel mensen die ons hebben gesteund.

Ouders van tienermeiden: denk niet dat het in jouw gezin nooit zal gebeuren. Uiteraard als je een zoon hebt kan het ook gebeuren maar dat hebben we gelukkig (nog) niet meegemaakt. We hopen dat Mister J heeft geleerd van de situatie met zijn zus.

Tieners: weet dat er altijd iemand is die je wel in vertrouwen kunt nemen! Is het niet bij familie/vrienden dan wel bij instanties. Je bent niet de eerste die het overkomt en zeker ook niet de laatste. Geloof me er zijn mensen die je willen aanhoren of willen helpen met welke keuze dan ook.

Lezers: oordeel niet te hard over tienermoeders. Zij hebben juist begrip en hulp nodig zodat ze goede moeders kunnen worden. Het feit dat ze moeder zijn geworden maakt ze vaak niet in één klap volwassen. Lees ze niet de les maar reik ze je hand.

Amber: jij doet zoveel goeds voor de tienermoeders in onze regio.
Hoop dat er meer woningen komen voor de moeders en zo met de juiste begeleiding  zelfstandig kunnen gaan wonen. Ik hoop dat de gemeente inziet hoe belangrijk jij voor de meiden (en hun ouders) bent. Niet te vergeten: zo worden de geboren kindjes niet de dupe van vreselijke situaties waarin tienermoeders vaak leven.

Miss M: ik ben trots op jou !! Ik ga nog een blog erover schrijven hoe ik jou als moeder zie maar Little X boft met zo een lieve moeder. Jullie gaan het samen wel redden. Weet dat je er niet alleen voor staat. Behalve ik zijn er genoeg mensen die jou willen helpen. LOVE YOU !!

Kortom mensen: samen staan we sterk.
20 handen op één buik kan het verschil maken van een pasgeboren kindje van een tienermoeder.

Lieve groet Kaat

 

Foto is uit mijn eigen archief: kerst 2011 hoogzwanger van Dax
Zonder toestemming van mij mag deze foto niet gebruikt worden

De wondere wereld van ons huishouden

Persoonlijk hou ik van een opgeruimd huis, alles heeft een vaste plek (want zo ben je nooit wat kwijt) en dat iedereen alles doet zoals ik dat graag zou willen. Helaas….keep dreaming Kaatje! Heb het geprobeerd maar heb het voorlopig opgegeven want het kost me teveel energie welke ik beter kan besteden aan leuke dingen. Dus fuck het huishouden op mijn manier!

Herkenbaar?
Herken je misschien ook het volgende?
Zit je op de plee en dan kom je er achter dat er geen wc papier meer hangt. Hoezo heeft degene voor mij (tieners) niet even het wc papier aangevuld? En het hele gekke in ons huis is….NIEMAND heeft het gedaan want iedereen ontkent dat hij het laatste papiertje heeft gebruikt. Deze staat hoog op mijn ergenissenlijstje. Is het heel erg als de kinderen als Pipi Langkous naar school gaan? Heb serieus een hele la vol met enkele sokken! waar zijn die andere enkele sokken gebleven? Ohh nee we zullen toch niet een sokkenmonster in huis hebben? Hoe kan het dat ik meer diepvriesdozendeksels heb dan diepvriesbakjes? Waar zijn die bakjes gebleven dan? Fijn dat de tieners de vaatwasser in en uit ruimen maar ik ben elk half jaar toe aan nieuw servies en dan met name de glazen. Iedereen leegt braaf zijn zakken als hij/zij kleding in de was gooit en toch haal ik geld, haarelastiekjes, pennen, stenen en speelgoed uit het wasgoed. Heerlijk dat je peuter je wilt helpen met de was maar als hij ongevraagd een rood shirt bij je witte was doet is het verrassingseffect des te groter als de wasmachine je roept dat deze klaar is. Tandpasta is niet alleen voor de tanden, handdoeken, wasbak en de spiegel zitten er mee onder.

 

Wie heeft het gedaan?
Sleutels, schoolboeken, aanstekers etc zijn regelmatig spoorloos maar de mobiele telefoons die zijn nooit zoek, zo raar. Ik leg kleding keurig gestreken in de kasten maar op één of andere manier gaan deze kledingstukken een potje stoeien in de kast en lijkt het wel of er een bom is ontploft in de kledingkasten. Je hebt wel 10 spenen in huis maar als je kind ontroostbaar is, is er geen speen te vinden. Hele koelkast onder de melk of cola omdat één van je gezinsleden de dop niet goed heeft dicht gedaan, maar je raadt het al NIEMAND heeft dit gedaan.

Zouden we dan toch kaboutertjes in ons huis hebben? En zo ja, waarom hebben wij dan niet huishoudkaboutertjes gekregen die ons helpt weer wat orde in de chaos te scheppen!

Lieve groet Kaatje

 

Onze Tiener was vegetariër geworden

vegetariër

 

Een dag als zo vele, met zijn viertjes zaten we gezellig onze avondmaal te eten. Zoals dat bij ons gaat, de dingen van de dag doornemen en dingen die je zou willen. Zo kwamen we op reizen maken en
“vreemde” eetgewoontes. In Peru eten ze graag Cavia, nou toen begon de tiener van 15 zowat te kotsen en riep ze heel hard dat is ZOOO ZIELIG! Ik zou ook nooit een hond eten zei ze er achteraan. Ja ik snap dat zei ik maar is het dan niet zielig dat je wel een lammetje op eet? Lammetje? zei ze verbaasd. Ja gisteren heb je lamsshoarma gegeten en heerlijk dat je dat vond. Het werd even stil en kalfjes die je opeet vind je dat niet zielig dan? Eet ik wel eens een kalf dan? Volmondig riepen wij JA!

Rigoreuze keuze

Per direct besloot madame dat ze vegetariër zou worden. Prima meisje dan houden wij daar rekening mee. Zowel zij als wij hebben ons ingelezen wat dat dan zou inhouden en welke alternatieven konden wij haar aanbieden. Ze werd bloedfanatiek maar toen ik vroeg hoe ze dat ging doen met haar favoriete leren adidasjes, werd het angstig stil. Ahh die wilde ze niet opgeven.

Creatief koken

We moesten creatiever koken zodat zij alle benodigde voedingsstoffen binnen zou krijgen. Voor haar maakte ik een apart schaaltje lasagne. Ook hebben we alle vleesvervangers voorbij zien komen. Weinig konden haar goedkeuring wegdragen behalve de groentenburgers. Ze hield het twee weken vol, al hunkerend kijken naar hoe wij een zelf gesudderd balletje gehakt aten (haar alltime favorite)

Minderen

Met een zacht stemmetje aan tafel vroeg ze of ze niet twee a drie dagen vlees kon eten? Ze mistte bepaalde stukken vlees en vond het te moeilijk. Prima !! En weet je wat lieve puber?? Wij doen gewoon met je mee om te minderen met vlees. Want pasta met alleen groenten en zelfgemaakte tomatensaus is heerlijk ! Ja we zijn dol op een lapje vlees (ook al is het inderdaad wel zielig voor de beestjes) maar het hoeft niet elke dag.

Liefs Kaat