Onze Tiener was vegetariër geworden

 

Een dag als zo vele, met zijn viertjes zaten we gezellig onze avondmaal te eten. Zoals dat bij ons gaat, de dingen van de dag doornemen en dingen die je zou willen. Zo kwamen we op reizen maken en
“vreemde” eetgewoontes. In Peru eten ze graag Cavia, nou toen begon de tiener van 15 zowat te kotsen en riep ze heel hard dat is ZOOO ZIELIG! Ik zou ook nooit een hond eten zei ze er achteraan. Ja ik snap dat zei ik maar is het dan niet zielig dat je wel een lammetje op eet? Lammetje? zei ze verbaasd. Ja gisteren heb je lamsshoarma gegeten en heerlijk dat je dat vond. Het werd even stil en kalfjes die je opeet vind je dat niet zielig dan? Eet ik wel eens een kalf dan? Volmondig riepen wij JA!

Per direct besloot madame dat ze vegetariër zou worden. Prima meisje dan houden wij daar rekening mee. Zowel zij als wij hebben ons ingelezen wat dat dan zou inhouden en welke alternatieven konden wij haar aanbieden. Ze werd bloedfanatiek maar toen ik vroeg hoe ze dat ging doen met haar favoriete leren adidasjes, werd het angstig stil. Ahh die wilde ze niet opgeven.

 

Creatief koken
We moesten creatiever koken zodat zij alle benodigde voedingsstoffen binnen zou krijgen. Voor haar maakte ik een apart schaaltje lasagne. Ook hebben we alle vleesvervangers voorbij zien komen. Weinig konden haar goedkeuring wegdragen behalve de groentenburgers. Ze hield het twee weken vol, al hunkerend kijken naar hoe wij een zelf gesudderd balletje gehakt aten (haar alltime favorite)

 

Minderen
Met een zacht stemmetje aan tafel vroeg ze of ze niet twee a drie dagen vlees kon eten? Ze mistte bepaalde stukken vlees en vond het te moeilijk. Prima !! En weet je wat lieve puber?? Wij doen gewoon met je mee om te minderen met vlees. Want pasta met alleen groenten en zelfgemaakte tomatensaus is heerlijk ! Ja we zijn dol op een lapje vlees (ook al is het inderdaad wel zielig voor de beestjes) maar het hoeft niet elke dag.

Liefs Kaatje

 

Lieve Annie

Lieve Annie,

Bedankt voor de leuke verhalen voor het slapen gaan tijdens mijn jeugd. Ik denk dat ik vroeger bijna al uw boeken boven mijn bed had staan op mijn retro boekenplankje. Jarenlang op school was u ook de inspiratiebron van de juffrouwen voor de klas. Ademloos zaten wij als kinderen te luisteren naar de belevenissen van Pluk, Otje of Wiplala.

Nu ik zelf moeder ben wilde ik mijn liefde voor uw verhalen over brengen op mijn zoontje. Dat is me aardig gelukt maar nu moet ik wel zeggen dat er wel veel wordt gevraagd van mijn creativiteit bij het lezen van Jip en Janneke. Want veel verhalen van toen kunnen nu echt niet meer lieve Annie. Jip en Janneke moesten vaak de boodschappen doen bij de bakker, kruidenier of de winkel van Smit. Helaas moet ik u vertellen dat veel kinderen alleen de winkel van meneer Hein kennen, als ze al in een winkel komen want je kan de  boodschappen ook online bestellen. Jip vraagt of hij Janneke mag bellen? De kids van tegenwoordig whatsappen of facetimen liever dan bellen. Rolschaatsen hebben plaats gemaakt voor skate’s. Een strijkijzer heet strijkbout, Manteltje?? Vraag menig meisje van nu en ze heeft geen flauw idee wat ik bedoel.

Niet alles van vroeger was beter. Jip en Janneke zitten zonder gordel bij Tante Mies in de auto. Het was een verrassend plaatje geworden als tante Mies een noodstop had moeten maken. Samen gaan J&J sigaren kopen voor papa. Dat is nu ondenkbaar geworden (net zoals een asbak kleien voor Vaderdag, wie heeft dat vroeger niet gedaan?). Zonder ID geen rookwaar meer Annie, ook niet als het opa betreft en ze gaan een pijp kopen. Onze huisarts draagt geen witte jas meer maar een hip poloshirt van Gant.

Had u wel door hoe u de kinderen op slechte ideeën bracht? Glijden van een trap, klimmen over het prikkeldraad, spelen met messen, onaardig doen tegen lieve takkie, een kat in bad doen?

Wat me het meeste opvalt in uw verhalen dat u heel vaak een persoon/dier een negatief stempel opdrukt. Ik citeer: stoute Jip, malle Siep, stoute takkie, domme takkie, domme beer, echt een flauw hondje. Persoonlijk vind ik dat een beetje te vaak in uw verhalen. Jip en Janneke zijn nog steeds erg geliefd bij veel kinderen maar ik denk dat ze best wel een update mogen krijgen naar de tijd van nu. Zo kunnen nog generaties lang genieten van uw verhaaltjes.

Lieve Annie, ik hoop dat je me nu niet dom, mal, stout of flauw vindt !

Liefs Kaatje

 

ps: we zijn nu begonnen in het boek Pluk van de Petteflet en deze vindt mijn zoontje net zo leuk als ik het vroeger vond.